"-insan, elindeki tüm diğer ihtimalleri, tüm alternatif yaşamları reddederek başka bir şeye dönüşür; geçmişte bıraktığım o ihtimallerden biri şimdi tekrar karşıma çıkmıştı."
"Babası, gücün, onu yalan söylemeye mecbur bıraktığını keşfetmiş, bu zorunlu keşfe ulaşmasını sağlayansa, para gönderdiği ailesine yalan söylemek, onları gururlu yalanlarla kandırmak, memlekete döndüğü zaman Fransa'da her şeyin yolunda gittiğine, güzel, mutlu bir hayat sürdüğüne inandırmak zorunda kalması olmuştu (öyleyse güç, insanı yalan üretmeye, yalan söylemeye mecbur bırakan bu makine değil de nedir?)."
"Geçmişi kurtarmak da ayrılık sebeplerinden biriydi. Kaçışı bir fırsat olarak görmüş olmalı, ileride doğacak, doğacağını öngördüğü oğluna yardım etmek, o anki durumunu değiştirmek için değil -zaten onun için artık çok geçti, "Artık çok geç," deyip duruyordu içinden- şimdiyi yeniden inşa etmek için de değil -zaten bunun için de çok geçti- ama geçmişini yeniden kurmak için harekete geçmesi gerekiyordu. Önceye bir anlam kazandırmak için sonrayı kullanmayı tercih etmişti, son çare olarak oğlunun başarısına tutunmuştu, onun başarısına şahit olmak kendi hayatını anlamlı kılacaktı, o güne dek yaptığı, yaşadığı, görüp geçirdiği, maruz kaldığı hiçbir şeyin boşa gitmediğine, her şeyin bu amaç uğruna yapıldığına, her şeyin istenen, arzu edilen, aranan, hesaplanan bir anlamı olduğuna, hiçbir şeyin yitip gitmediğine, yaşanan tüm acıların ve başarısızlıkların gelecek uğruna katlanılan bir yatırım ve fedakarlık olduğuna inanabilecekti. Geçmiş değiştirebileceğimiz tek şeydir ve eminim ki geleceğinden, geçmişine kıyasla daha az korkmuştu."