"İnsan yaşlandıkça kalbi katılaşıyor, adamları göre tanıya haklarında ilk önce duyduğu muhabbet azalıyor, alaka da gevşiyor. Onların nasıl bir mahsul olduklarını öğrendikten sonra evvelki zamanımda olduğu gibi, hiçbirisinde hakikatin bir cüzü bulunabileceğine inanmıyor ve hepsinin bir iklim, bir devir, bir muhit yetiştirmesi olduğunu görüyordum."
"İnsanların çoğu daima konuşurlar. Söz fırsatını hiçbir gün kaybetmezler. Fakat asıl sözleri söylemek fırsatını hiçbir gün bulamazlar. Bütün bir ömür içinde, mühim sözleri ya bir iki kere söylemiş olur yahut hiçbir defa söylememiş olurlar."
"İnsan, hayatta, bazen medeni bir vazifeyi vakti olmadığı halde dahi yapmak zorunda kalabilir. O zaman, görülecek iş değil de, feda edilmeyecek medeniyet icabı yerine getirilmelidir. Ne olsa, insan, hayatında yine başka bir fırsat bulabilir."