sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde
bin demir kapıyla hesaplaşmaktan omzun çürümelidir
bin çeşit güneşle ovulmalıdır gaddar ellerin
yürü yangınların üstüne, kendi alevini de getir
¬
bana Yûsuf kadar yakınsın
bana kalbim kadar yakınsın
bana benim kadar yakınsın
yok, dedi Züleyha, bana benden daha yakınsın. Sen benim kalbimdesin.
Yok yok, dedi Züleyha, Rabbim sen benim kalbimde değilsin sen benim kalbimsin.
Görmekten sonra görülmek, aşkın ikinci kademesiydi.
Züleyha her şeyde Yûsufu görmeye başladıktan sonra, Yûsuf tarafından da görülmek ve bilinmek istedi. Yûsuf, dedi, bil beni, gör beni Öyle ki var olduğumu bileyim, tamamla varlığımın kendi varlığımdaki bilincini.