Ve evet bizde yıldızlar gibiyiz, diye düşündüm. Biz de zâhiren birbirimize yakın, birbirimize komşu, birbirimize yapışık görünürüz. Bu tenha yolda omuz omuza, el ele, baş başa yürürüz. Fakat ruhlarımız arasında mesafeler vardır, fakat ruhlarımız, daima, birbirinden uzak, daima yalnız, yapyalnızdır.
Naci yine ellerini kaldırdı:
-Duayı kabûl eden, dilekleri veren, vermeyi murad edince el açtıran, ancak sevdiği kuluna dua ettiren, sevmediklerinin elini ve dilini bağlayan ve kendisine yönelmekten alıkoyan Allahım!.. Bizi affet!
- Âmin..
-Seni unuttuğumuz zamanlardan, andığımızı sanıp da kelimelerin kabuğunda kaldığımız demlerden, af dileklerimizdeki mürâiliklerden, nefslerimize biçtiğimiz sonu gelmez mühletlerden, suratımızı, evimizi, malımızı, varlığımızı kendimizin bilmek vehminden ve daha nelerden, nelerden ötürü bizi affet!..