Rumeysa Ünal

Rumeysa Ünal
@frmysunl
Gerçekten de cennet bu değil midir, aziz bayım, hayatla araya aracı koymadan yaşamak? Benim yaşamım böyleydi işte. Yaşamayı öğrenme gereksinimi duymadım hiç. Doğduğum andan itibaren bununla ilgili her şeyi biliyordum.
Reklam
Ama ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömert olduğumuzu biliyor musunuz? Nedeni basit! Onlara karşı bir yükümlülüğümüz yoktur da ondan.
“Bak senin için ölüyorum, seni sevdiğim için, ölüyorum, fakat sen madem ki bunu biliyorsun, işte artık mesudum…Ve başka bir şey istemedim, yemin ederim ki mukaddessin, başka bir şey istemedim”
Hem iyilerden de sakınmak gerekiyordu, sürekli olarak kazandıklarına inandıklarından onlar da her an sadakatsizlik etmeye hazırdır.
Zenginliğin en mutluluk verici tarafı, başkasının yoksulluğunu hafifletmeye imkan tanımasıdır.
Reklam