Sümeyye Zeynep
@frottenmeier
İstanbul
123 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap tek kelimeyle vasat. Dizisini izlememiştim ama sevildiğini biliyordum kitapla ilgili yorumlar çok olumlu olunca diziyi izlemek yerine kitabı okuyayım dedim. -yanlış bir karar- Kurgu birbirinden kopuk bana kalırsa tarihi olaylar üstünkörü karakterlerin duyguları fazla tiyatral öyle ki romantik duyguların yorumlandığı kısımlar bana kalırsa çocukça bir iyimserlikten ibaret polianna dünyası gibi hissedilen bir aşk ve bir yanlış anlama ile anında iki taraflı birbirini aldatma? ne oldu yani bir anda hani birbirinizi çok iyi anlıyordunuz ikinizin paylaştığı bir dünya vardı, çok gereksiz bir çıkıştı bundan sonra da birbirini dünyadaki herkesten iyi anlayan ruhlarını okuyan iki insanın çat diye kopması ve adamın başka bir "kadını da sevmesi", evlenmesi aynı bu kelimleri kullanıyor "bu kadını da seviyorum"-çıldırırsın,gitti normal normal evlendi-evli olmasına rağmen Şura ile ilişkisini devam ettirmesi alçaklıktan başka bir şey değil. Uzun incelemelerden hoşlanmıyorum ama kitabın özellikle son kısımlarına çok sinirlendim öyle böyle gidiyordu ama aldatmalardan sonra bir anda başka bir kitap iki yeni karakter okuyor gibiydim en başından biri resmedilen kişiler gitti resmen açık ilişki yaşayan iki insana dönüştü çok saçma, 4 kitap yazılmış devamı için yorumlar çok iyi? ya bu insanlar çok sabırlı ya da kaliteli bir eser nasıl olur bilmiyorlar
Her hikaye ayrı bir keyif sebebi, anlatım tarzı çok hoş, bu kadar farklı karakter yazıp hepsine şahsına münhasır hususiyetler vermesi de yazarın kabiliyeti. Hikayelerin hepsi kitap olsa uzun uzun okunur her birini çok sevdim.
Kısacık ve bu kısalıkla böylesi bir derinliği yakaladığı için beni şaşırtan bir kitap oldu. İlk başta kitap iki adamın bir dairede geçirdiği bir günü anlattığı dikkatimi çekti. Dinlemeye başladım. Kitap ilerledikçe bırakamaz oldum zaten. Karakterin zihni ilerleyişini anlatan kitapları çok seviyorum. Bu da öyle bir kitaptı.
Storytel de yazarın seslendirmesinden dinledim. Kesinlikle çok keyifliydi.
Kitap dinlemeyi sevsem de böyle çok beğendiğim kitaplar olunca beni etkileyen satırlara dokunmamış olmak kötü hissettiriyor biraz..
Kitabın başlarını okurken yarım bırakmayı düşündüm, hatta buradaki iyi yorumlar için kızmıştım bile. Çünkü anlatım dili çok basit gelmişti ve pek bir olay da yok gibiydi, ilerlemiyordu sanki. İlk 50 sayfada olduğumu düşünüp biraz daha şans vermeye karar verdim. İyi ki devam etmişim.
Kitabın ilerleyen bölümleri bana "Sana Gül Bahçesi Vaadetmedim" kitabını anımsattı. Benzer yanları var çünkü. O kitabın yazarının sonrasında tamamen iyileşip çoluk çocuğa karışmış olması ve Sylvia'nın bu kitabın yayınlandığı yıl intihar etmesi kitaptaki karakterin tedavi sürecinin neden daha ayrıntılı işlenmediği soruma cevap gibiydi. Kitap yarı otobiyografik bir kitap bence çünkü yazar da karakter de aynı yerde yaşıyorlar, şiirden hoşlanıyorlar. Karakterin kafa karışıklığını, sorunlarını nasıl çözdüğünü yazarın anlatmaması belki de anlatamamasını kendi kafa karışıklığını çözememesine ve nihayetinde intihar etmesine bağladım. Ne kadar doğru bir çıkarım bilmiyorum ama bu şekilde düşününce kitap olduğundan daha hüzünlü geldi. Ve sebesizce, ufaktan acaba bir gün delirir miyim korkusu?..
Sabah otobüs yolculuğuma eşlik eden yer yer gülümsetip uzun bir müddet düşünmeye sevk eden tadı damağımda kalan bir kitap oldu benim için. Bu kitabı dinlerken bir insanı diğerlerinden üstün kılan nitelik bakımından (kime göre nitelik neye göre nitelik) onlardan üstün olması değil, diğerlerinin onun üstün olduğunu kabul etmesi olduğunu fark ettim. Dünyamızda kimilerini ayrıcalıklı kılan farklı gördüğümüz her şey aslında bizim bir yakıştırmamız ve bu yönlü bir düşünmemiz midir, yoksa bizlerden üstün kral/yönetici gördüğümüz kişiler biz öyle gördüğümüz için mi öyledir ? İşte tam olarak böyle sorulara düşünmelere sevk eden bir kitap. Bu yüzden de çok sevdim. Bitmesine üzüldüm. Körler Ülkesi kitabı bana sıklıkla kendini hatırlatacak diye düşünüyorum.
