"Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. Lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: yarın.."
Ne de olsa, memuriyet bir hayatta kalma sanatıydı. Memurlar, daima hayatta kalacak ve kıyametin resmiyet kazanmasını sağlayacak olanlardı. Yalnız tek sorunları, bütün tırnaklarıyla ve bordrolarıyla tutundukları o hayatla ne yapacakları hakkında hiçbir fikirlerinin olmamasıydı. Çünkü henüz konuyla ilgili bir yönetmelik yayımlanmamıştı...
"Demokrasinin iki çeşidi vardır:
Halkı eğitmeden olmaz birincisi. Bu zor ama gerçek demokrasidir. Ikincisi kağıt ve sandık demokrasisidir. eğitilmeden, demagojiyle serseme çevrilen halk, bir sandığa elindeki kağıdı atar. Bu kolaydır.. Biz demokrasinin kolay olanını seçtik." (Ismail hakkı tonguç, 1954)