Fatih
@fth12
Frangar, non flectar
İstanbul
96 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Olayın özü şudur: İncil’in Yeni Ahit bölümünde İsa Mesih’e atfedilen birçok özellik, mucizeler de dahil “İntihal” izlenimini vermektedir. Bunların birçoğu, İsa’nın ağzından çıkmamış sözlerdir. Bunların birçoğu İsa Mesih tarafından yapılmış işler ve mucizeler değildir. İsa nasıl ki, Babasız doğarak “Baba Tanrı’nın Oğlu” yapılmışsa “Tanrı Oğlu” yapmak fikri İncil’den en az 1000 yıl önce Hindistan’da ve Mısır’da uygulanan bir gelenekti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
O dönemdeki Kilise Babaları, kendilerine bir türlü inanmayan Anadolu halkından çok Devleti yönetenleri ve onların karılarını ve kızlarını etkileyerek Hıristiyan yapmaya yönelmişlerdi. Bu gizli faaliyetlerinde de başarılı olmuşlardı.
Konstantin-Eusebius ikilisinin başlattıkları yeni dinin ilk kurbanları Yahudiler ve Paganizm’e ve Hermetizm’e bağlı Paganlar oldu. Ama onlardan sonra gelenler de boş durmadılar. Başta Tyanalı Apollonius olmak üzere birçok “Gerçek” filozof ve şifacının hayatlarını “Çalarak” onların bilgi ve mucize kabul edilen marifetlerini/yeteneklerini yeni tanrı İsa Mesih’e atfetmekten geri durmadılar. Başına gelenleri eğer Tanrı-Babası’nın yanından izliyorsa İsa Mesih, kim bilir ne kadar üzülüyor ve şaşırıyordur. Ve iddia edildiği gibi bir gün geri dönerse, bugün hangi Kilise’den onu içeri sokarlar, Vatikan’ın neresinden girebilir doğrusu meraka değer!"
Nitekim dil sorunundan kaynaklanan bu kargaşaya son vererek tüm İncil’lerden bir “Standart” İncil oluşturmak görevi de Konsil’e aitti. Konsil, sayısı binleri bulan İncil’leri tasnif edecek, sonra kodeksleyecek ve artık bir daha değiştirilmemesi kaydıyla “Resmi” bir “Devlet-İncili” oluşturacaktı. Konsil bunu yaptı ve “Devlet İncili” nin dışında bırakılanları “Apokirif” olarak nitelendirerek yasaklattı. İznik Konsili öncesine kadar Paganlardan ve onların yöneticilerinden en azından “Tolerans” beklediklerini öne sürerek daima mağduru, ezilmişi ve hakkı yenmişi oynayan Kilise yöneticileri Roma İmparatorluğu’nda iktidarı ele geçirince, kendileri gibi düşünmeyen ve kendi Tanrıları’na tapmak istemeyen Pagan Hellenler’e ve diğer Anadolulu topluluklara “Sıfır” tolerans gösterdiler. Öyle ki Katolik ve/veya Ortodoks olmayı reddeden diğer Hıristiyanları bile (ör: Protestanları) ateşe atarak yakmaktan çekinmediler."
eğer özelliklerimizi O’nunkine eşitleyerek birlik edinirsek (yani manevi
yasaları benimseyip bizi Yaratan’dan ayıran egoizmi özgecilliğe dönüştürerek), O’nun düşüncelerini ve arzularını ediniriz. Hem de Kabala’nın gizemlerini, Yaratan’ın düşüncelerini evrenin gizemleriymiş gibi ifşa ederiz!
