Şimdiye kadar özgür bir adam olan ben, başını eğmiş mütevazı bir şekilde oturuyor ve garson yeniden gelene kadar örtüdeki damaları saymaya devam ediyordum. Ayağa kalktım, biramı bitirmeden bıraktım ve nazik bir şekilde masadakilere veda ettim. Dostane bir şekilde karşılık verdiler ama şaşkınlıkla karışıktı. Bakmaya gerek kalmadan, daha arkamı döner dönmez, istenmeyen varlığım oradan uzaklaşır uzaklaşmaz masadakilerin neşeli sohbetlerine kaldıklan yerden devam edeceklerini biliyordum.
Ben, Helios’un kızı, Aiaie Cadısı Kirke. Hayatım boyunca trajedinin beni bulmasını bekledim. Bulacağından hiç kuşkum yoktu çünkü başkalarının hak ettiğimi düşündüğünden daha fazla arzum, isyanım ve gücüm vardı, yıldırımları üstüne çekecek şeylerdi bunlar. Ve bir gün, artık bu dünyaya dayanamayacağım, diye düşündüm.
Bunun üzerine denizin derinliklerindeki kadim bir tanrı seslendi: Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.
Ben, KirkeMadeline Miller · İthaki Yayınları · 202444,3bin okunma