Sonsuz görkeme giden kolay yol aynı zamanda kaçınılmaz olarak insanın kendini hor gördüğü ve kendine eziyet ettiği bir içsel cehenneme giden yoldur da. Bu yola girerek insan aslında ruhunu-gerçek benliğini-yitirmektedir.
Sağlıklı çabalarla nevrotik dürtüler arasında benzerlikler vardır, çünkü insanı öteki canlılardan ayıran insan olma potansiyelleri açısından beslenmektedirler.
Sağlıklı çabalarla Görkem’e yönelik nevrotik dürtüler arasındaki temel farklılık bunları tetikleyen güçlerde yatmaktadır. İnsanın sağlıklı çabaları halihazırdaki insan olma potansiyelini geliştirmek için kullandığı, doğuştan gelen bir gelişme eğiliminden kaynaklanır.
Öyleyse sağlıklı çabalarla görkeme yönelen nevrotik dürtüler arasındaki farklılık doğallıkla zorlantı; sınırları kabullenmekle inkar etmek; görkemli bir sonuç görüntüsüne odaklanmakla bir değişim duygusuna sahip olmak; görünmekle var olmak, hayal ve gerçek arasındaki farklılıktır.
Nevrotik kişinin ayrım gözetmeksizin üstün olmaya duyduğu ihtiyaç onu ister kendisiyle, ister ötekilerle ya da genelgeçer doğrularla ilgili olsun gerçeği ilgisiz kılar.