FU
@ftmucr
21 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·288 syf.·
2019 24. kitabı
"Akıllı insan zenginin kapısına gider." diyen kişi yalan söylemiş.
Doğru olan şudur:
Zengin olsun, fakir olsun, insan hasta olduğunda doktorun kapısını çalar. İşinin yürütülmesini isteyen herkes de yürütmesini bilene başvurur.
"Pekala, dostum, sana göre dost kimdir? Sana iyi görünenler mi, yoksa görünmeseler de gerçekten iyi olanlar mı? Aynen bunun gibi, kimi düşman olarak görürsün?"
İnsan iyi bildiği adamları sever, kötü bildiklerini de sevmez."
"Fakat insanların birçoğunu, iyi olmadıkları halde iyi zannederek, ya da tam tersi, iyi oldukları halde kötü zannederek yanılmış olmuyor muyuz?"
"Evet yanılıyoruz."
"Bu şekilde, iyiyi düşman, kötüyü de dost sanıyoruz!"
Sayfa 21
Romanın içinde hissettim kendimi. Belki aynı kıyının insanı olduğum için belki de romanın zaman mekan kurgu gücünün yüksek olması. Mesela tarihi ve kültürü hakkında pek fazla bilgiye sahip olmadığım İran'ı merak ettim, gezip görme hissi uyandırdı.
Tarihi, mübadelinin ağlatan yanlarını, ölümleri, savaşın masumlara ettiklerini geniş bir yelpazede beni doyuran bir roman.
Trabzon, Tebriz, Tiflis-Batum, Bakü... Zehra, Settarhan ve beni en çok etkileyen Kırık Kafiyeleriyle İsmail.
On seneden beri belki boşuna yere herkesten kaçmışım, insanlara inanmamakta haksızlık etmişim. Aramış olsaydım, belki senin gibi birini bulabilirdim. Her şeyi o zaman öğrenmiş olsaydım, belki zamanla alışır, seni başkalarında bulmaya gayret ederdim. Ama bundan sonra her şey bitti. Asıl büyük ve afedilmez haksızlığı sana karşı yaptıktan sonra, hiçbir şeyi düzeltmek istemiyorum. Senin hakkında verdiğim yanlış bir hükme dayanarak bütün insanları suçlu tuttum; onlardan kaçtım. Bugün hakikati anlıyorum; fakat nefesimi ebedi bir yalnızlığa mahkum etmeye mecburum. Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim. İkinci defa oynayamam...
