Sıla
@fugithora
27 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Roman, General Henrik’in en yakın dostu Konrad ile tam 41 yıllık bir aradan sonra bir akşam yemeğinde yüzleşmesini konu alıyor.
Henrik; arkadaşını görmediği 41 yıl boyunca dostluk, ihanet ve insan doğası üzerine düşünmüş bir adam. Dolayısıyla ahlaki ve felsefi farkındalığı çok yüksek bir karakteri okuyoruz.
Marai’nin bu kitabı yayınladığında 41 yaşında olması çok etkileyici, çünkü 70’li yaşlarında bir adamı bilgece konuşturmayı başarmış.
Kitabın merkezinde Henrik’in Konrad’a sorduğu iki can alıcı soru var. Ancak hiçbir cevabın artık bir öneminin olmadığını bilmek gerek…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Küçük bir kız çocuğuydu Jane ve sevgili okur onu altı yüz sayfa boyunca büyüttü.
Hep sevilmeyi aradı, ama gerçekten sevilmeyi. Öyle belirli kalıplara sığdığı için gördüğü saygıyı kolay kolay sevgiyle karıştırmadı. Aç kaldığında dahi öz saygısını yitirmedi. Her ne kadar verilen emirlere boyun eğmek yaradılışında olsa da, onu küçülten hiçbir teklife boyun eğmedi. Böylece büyüdü, büyüdü, büyüdü…
Keşke lise yıllarımda tanışsaydım seninle sevgili Jane. Biliyorum, sana benziyorum/ ve içinde saklı tuttuğun yele.
İlk kısmı diğerlerine göre çok daha fazla sevdim. Özellikle son kısmı çok zor okudum. Akademi’deki hava ile savaştaki hava elbette farklı olmak zorunda ancak hem travmatik hem fantastik ögeler çok keskin şekilde artıyor, bu da hiç bana göre değil. Kitap güzeldi, benlik değildi sanırım.
Tam Charlie’yi kimsenin tam anlamıyla anlayamayacağına, bu deneyimin yalnızca ona ait olduğuna hemfikir oluyorum… Sonra aklıma bu cümlelerin arkasındaki kalemin Charlie Gordon değil de Daniel Keyes olduğu geliyor, inanamıyorum. Muhteşem bir üslup.
Hikayenin orijinalliği bir yana, yazar Charlie’nin annesiyle, Fay’le, Alice’le ve en önemlisi *kendisiyle* olan deneyimlerini o kadar derinleştirmiş ki bu deneyimleri içselleştirmek işten değil.
Charlie’nin bu serüvende umduğunu bulamadığını ancak kendisi hakkında hesapta olmayan birçok şeyi keşfettiğini düşünüyorum. Biz de bu keşfe eşlik ettiğimiz için aile ilişkileri, benlik, iyilik, aşk ve dahası hakkında içgörü kazanıyoruz.
Beklentimin çok ama çok üstünde idi.
Dikkatimizin çalınma nedenini sosyal medyaya bağlayıp uzak durmamızı salık verecek diye beklerken kitap adeta bir manifestoya dönüştü :) Dikkat sorununun bireysel değil sistemsel olduğunu, dolayısıyla bununla baş etme yollarının da sistemsel olması gerektiğini anlatıyor Hari. Çok da güzel kaynaklara değiniyor. Neredeyse her 4-5 sayfada bir görüştüğü bir uzmanı referans gösteriyor bulgularına. Bu detaylı araştırmalarından mütevellit hayli dolu bir kitap. O yüzden herkes okumalı ve okuyan birden fazla kere okumalı diye düşünüyorum.
Tek eleştirim şu olabilir: Kitabın bir noktasında görüştüğü bir uzmanın görüşlerine katılmadığını biraz fazla dikte etmiş gibi hissettim. Bu da kitabı yazarken ister istemez taraflı davranmış olabileceğini düşündürdü. Yine de sunduğu kaynaklar bakımından oldukça sağlam bir kitap olduğundan bu ihtimali gözardı ederek 9/10 diyorum.
