Özlem
@furug_
17 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Nitekim Derrida'nın "insan"a atfedilen her özelliğin bir kurgu olduğu iddiasına karşı, bu kurgunun her şeye rağmen etkin bir şekilde beşeri pratikleri düzenleyen,kendisine ait bir gerçekligi olduğunu söyleyebiliriz. Öyleyse, ya insanlar kurgularına bağlı hale gelen, bütünüyle yapışmış hayvanlarsa( yani Nietzsche'nin insanın sözler verebilen hayvan olduğu iddiasının bir başka biçimi)
Sayfa 195
Reklam
Tin'in özünü bilme sürecinin gerçekleştiği yer sonlu bilinçtir ve ilahi öz-bilinç böylece ortaya çıkar. Sonluluğun köpüklü mayasından ruh yükselir.
Sayfa 144
Daha uzun bir yol var. Fakat bizi uzağa götürmek için değil. Bizi en yakına taşıyacak bir yol. Yakın olan herşeyin her uzaklıktan daha uzak olduğu vakit.
Geç kalmış yüzünün önünde, tek başına, beni de değiştiren gecelerin arasında, bir şey gelip durdu, bir zamanlar düşüncelere aldırmaksızın, bizde olan bir şey.
Durmak gölgesinde, havadaki yara izinin.
Kimse ve hiçbir şey için durmak.
Tanımaksızın,
Senin için yalnızca.
O gölgede
Konuşmadan da barınabilen her şeyle.
Reklam