Çok sevdiğin, soluksuz okuduğun bir kitabı bitirdiğinde, son sayfanın ardından kapağı kapatınca hiç hareket etmek gelmez içinden. Kitabın dünyasından çıkmak istemezsin. Sıcacık bir odadan kapı dışı edilip kara kışın ortasında kalakalmış gibi hissedersin, oldukça tatsız bir histir bu. Kardeşimin Hikayesi de böyle bir kitaptı işte.
Kardeşimin Hikayesi