O kadar üzgün görünüyordu ki söylediklerime pişman oldum. "Ondan değil..."
"Hayır, doğru söylüyorsun." Bir kez daha derince nefes alıp elini boynuna attı. "Her ne kadar kabul etmeyi istemesem de Baghra haklı olabilir."
Başımı bir yana eğdim. g
"Görebildiğim kadarıyla önceden hiçbir şey moralini bozmuyordu. Baghra'nın canını bu kadar çok sıkmasına neden müsaade ediyorsun?"
"Bilmem."
"Bence onun yanında olması iyi bir şey."
Şaşırmışçasına bana baktı. "Neden?"
"Çünkü etrafında senden korkmayan ya da sürekli seni etkilemeye çalışmayan tek kişi o."
"Peki sen beni etkilemeye mi çalışıyorsun?"
"Elbette," diyip kahkaha attım.