Giderken
Gid—erken,
Kalır g-özler-in.
Ve
Öz-ler
Mavi yeşili,
Yeşil maviyi.
Or(t)ada
Ufuk çizgisi.
Ayırır,
Var olanı;
Olamayacak olanı;
Belki hiç ol(a)mayanı;
Ve tüm ihtimalleri.
Bana kalsa,
Kaldırırdım ufuk çizgisini.
Karıştırırdım,
Yeşil ile maviyi;
Belki deniz ile kıyıyı.
Ama en çok,
En çok da
İhtimalleri…
İhtimal midir bilmem
Ama
Sen sonsuzlukta hatırla,
Beni.
Hatırla dediysem,
Ufuk çizgisinin
Öte yanında.
Ve hatırla,