Gamze GÜVEN

Gamze GÜVEN
@g2m9ee
Zifiri karanlığın arasına saklanmış güneş ışığı zerresi :*)

Gamze GÜVEN

, bir kitap okudu
Puan vermedi·70 syf.·
2023 1. kitabı
Stefan Zweig
8.2/10 · 125bin okunma
Reklam
Yanılgı
Sadece sen okuyamadın bu satırları. Göremedin bir türlü arkanda bıraktığın koca yığını. Bu kalbe senden kalan tek şey derin bir sızı. Düşünüyorum da bazen, Alabilseydim zamanı geri, Getirir miydim ki? Yaşadığımız bütün güzel hatıraları. Şimdiki aklım olsa, Yapar mıydım tekrardan aynı hataları? Söyler miydin bana? Bırakamam seni başlıklı, Umut dolu yalanlarını. Nasıl vereceksin? Bitmek bilmez gözyaşlarımın, Uykusuz geçen gecelerimin hesabını. Tam her şey yoluna girdi derken, İçime salınan bütün korkuları. Kafamdaki seslere eşlik eden, Sen ile dolu anıları. Her ne kadar zor olsa da kabullenmek. Sana dair tüm umutlar, Sadece birer yanılgı...
Şiir
İNSANLIĞA SERZENİŞ
Düşler gereğinden fazla mı aydınlık? Yoksa hayat olduğundan daha mı karanlık? İnsanlar mı fazla zalim? Yoksa dünyaya kötülük mü hakim? Kurulu düzen bir bütün ise, Ne yani bizler miyiz kırık? Deneme yanılmaya dayalıdır yaşam, Hatalar biriktikçe; ne güç kalır, ne de zaman. Hep olmayanı isteyenleriz biz, Fakat olan ile yetinmesini de bilmeyiz. Bir şeylere sahip olabilmek için, Hep mi elimizdekilere veda etmeliyiz? Mutluluğu ararken ağlamayı bildik de, Asıl mutluluğun hâlâ ağlayabiliyor olmak olduğunu göremedik. Gerekirken sesimizin yankılanıp, Herkesçe duyulması. Hep de sustuk biz. Sonra da nerede adalet diye irdeledik. Menfaatler uğrunda birbirimizi harcayıp, Nice nice insanlar kaybettik. Bencilliğimizin ardına saklanıp, Ne erdemler yitirdik. Kurak yüreklere umutlar serpip, Sonrasında çıkan filizi, kendi ellerimiz ile deştik. Biz. Hep de biz. Bile bile bu dünyayı zindan ettik...
Şiir
Umudu kurak topraklarda arayıp, Yağmayan yağmuru suçlamışız. Denizin berraklığına aldanıp, Dibindeki taşlara takılmışız. Yaslandığımız duvarları sağlam sanıp, Yıkıntılar arasında sıkışmışız. Giden geri gelecek ümidi ile, Pencere önlerinde sızmışız. Verilen bütün güzel sözlere inanıp, Aslında sadece kendimizi kandırmışız. Herkesi kendimiz gibi görüp, Hak etmedikleri gibi davranmışız. Hayatın şarkısını değiştirmek isteyip, Başa sar tuşuna takılı kalmışız. Pencereler ardındaki manzaraya bakabilmek için, Hep cam kırıklarına basmışız. Nedense biz hep, Yaşıyor olduğumuzu varsaymışız...
Şiir
Reklam