ece
@g_ece_m
uykuyu tadayım dersen
kabusa dalmak pahasına
Puan vermedi·328 syf.··
Beğendi
·2025 37. kitabı
·43 günde okudu
·Okunma: 02 Eylül 2025 12:57
Yanılsamalar kitabı
Bir şeyin varlığı onu düşününen/gören/temas eden/algılayan bir zihnin varlığı ile bağlı mıdır? Bu beni Tanrı’nın varlığını delillendirmede kullanılan ontolojik delili düşünmeye itti. Onu tasavvur edebilecek bir zihin gereklidir. Tanrı bu yüzden mi insanları yarattı? “Tanrı bilinmek istedi”. Yani biz zihnimizde onu yaşattıkça mı var oluyor? Ya da varlığı anlam kazanıyor. Disney’in ünlü filmlerinden ‘Coco’da, ölen bir kişiyi en son hatırlayan kişi de öldüğünde o ruh tamamen kayboluyordu. Yani biz ‘şeyleri’ zihnimizde yaşattıkça onlar var olmaya, anlam kazanmaya devam ediyor. En başa dönersek belki de bir şeyler onu gören gözler, algılayan zihinler olduğu sürece mi var olur? Diğer türlü var olmasının hiçbir önemi yok mudur? Bizlerin somut ya da soyut olarak hem varlığımızla hem de var olma fikrimizle gerçek/teknolojik tüm dünyalarda görülmek isteme arzumuz bununla ne denli ilişkili? Meziyetlerimizi ya da tüm varlığımızı medyada insanlara sunarken ne düşünüyoruz? Birleri tarafından fark edilmedikçe, görülmedikçe var olmaklığımız tehlikeye mi giriyor? Neden birlerinin bizi görmesi için çabalıyoruz? Görülmediğimizde ya da duyulmadığımızda varlığımız için bir tür tehlike mi hissediyoruz? Kimsenin izlememesi için çekilmiş filmlerin varlığı ne derece gerçektir? Kimse okumasın diye yazılmış kitaplar gerçekten var mıdır?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İroni şelalesi (mi?) Tavsiye etmiyorum. E-kitap formatında okumuş olmam ve uzun bir zamana yayılması beğenim üzerinde etkili olmuş olabilir tabi ki. Yine de bana bir şeyler kattığını sanmıyorum. Ve bu kitaba dair incelemeler, düşünceler de okumadım ama o kadar itti beni.
Murakami ile ilk karşılaşmam değil bu. Önceden beri ona karşı var olan ön yargılarımdan arınmaya çalışıyorum her defasında. Ama bir şekilde ön yargılarımın haklılığı ile çarpışıyorum. Sahilde kafka çok sürükleyici çok zevkli bir kitap, evet. Ama anlamlandıramadığım bir çiğlik var eserde .Bu kitabı 15 yaşımda okusaydım bayılırdım. Bana çok yüce, derin, ulaşılmaz muhteşemlikte bir kitap gibi gelirdi. Buna eminim çünkü biraz çocuksu hayallerle bezeli bir hikaye ile başlıyor. (içinde o sürekli bahsedilen metaforlar olsa da) Hangimiz ergenligimizde evden kaçıp bizi kimsenin tanımadığı bir yerde yeni bir hayata başlamak istemedik ki? Ormanın içindeki münzevi kulübe fikri mesela, bana gerceklikte yaşayan 15lik bir delikanlının evden kaçma "hayallerini" okuyormuşum gibi hissettirdi :) (!) Devamındaki kütüphanede yaşama fikri de keza.Üstelik kitaplarla ilgili olağandan fazla ilginiz, rüyalarınıza giren kütüphaneler varsa yaşamınızda... Benim hayallerimi süslerdi muhtemelen, şimdi de okurken çok masumane ve çocuksu bir hayal olarak görüyor ve gerceklikten çok uzak buluyorum. Bir eser tabiki de gerçeklikle paralel olmak, gerçek hayattan enstanteneler barındırmak zorunda değil. Sonuçta kurgunun büyüsü biraz da bu. Bu bir kıstas olmayabilir. Yine de öyle hissetmeme engel olmadı bu.
Çiğ bulduğum bir kısım buyken bir diğeri Oşima adlı karakter. dediğim gibi henüz yunan tragedyalarıyla, belli başlı mitlerle tanışmamışken bu karakteri okumuş olsaydım vaoov ne kadar kültürlü, bilgili bir karakter derdim, bahsettiği tüm kitapları not alır, mitolojilere göz atardım ve benim için iyi bir başlangıç olabilirdi, lâkin 24 yaşımda bu içerik bana çok yüzeysel geliyor. Çünkü esere kaliteli bir şekilde yedirilmediğini düşünüyorum. Bazı noktalarda akışa pek fayda sağlamayacak,
Yazarının hayatı hakkında ufacık bir bilgi sahibi olmanın bile kitabın bendeki anlamını ne denli değiştirip yücelttiğini bir kez daha deneyimledim. Ve uzun zamandır hasret kaldığım o vurucu sona kavuştum. Çok beylik laflar ve akıldan çıkmayacak alıntıları ve derinliği yoktu belki ama bir durumun farklı karakterlerin nazarında ne kadar farklı yorumlanabileceğini çok güzel anlatmış. Aymı uazarın otuzlarında dul bir kadın ve yine otuzlarında denizci bir erkek ve on dört yaşında bir oğlan çocuğu olabilme yeteneğini sergilediği bir arenaydı bu kitap. Masum ve durağan başlayıp böyle ilerlese de nihayetinde heyecan yaratan o vurucu son beni aşırı tatmin etti Son paragraflar ve son cümlesi de muazzamdı bağlam açısından, tavsiyemdir
Dinler tarihine ufak bir giriş yapmak isteyenler için ideal bir kitap. Ama alanda akademik okumalar yapmak isteyenler için yetersiz kalacaktır. Elbette bir giriş kitabı olarak geçtiği için çok ayrıntı da beklenemezdi. Bu anlamda biraz yüzeysel ve dinler tarihinin prensiplerine aykırı olarak bazı yerlerde kullanılan ifadeleri "taraflı" buldum.
