ece

Artık etrafıma bakmıyordum; kendimi içimde uğursuz bir musikî gibi yükseldiğini hissettiğim düşüncelere bırakmıştım: "Ne diye bunun böyle olmasından mustaribim?” diyordum. "Niçin mutlaka hayatta bir devam istemeli ve neden bir ihtiras sahibi olmalı? Bütün bunların lüzumu ne? Bütün pınarlardan içmiş olsam bile ne çıkar?
Edebiyat
Yaşamımızın bir sonu olduğunu bilmemize rağmen, yaşama arzumuz bize böyle hissettiriyor sanırım. Gerçekten yaman bir çelişki. Hiçbir faydası, hiçbir anlamı olmasa bile yaptığımız onca şeyi düşününce...
Reklam
“Sizi yıkan, kendinizi olduğunuz gibi kabul etmeniz. Sanki yaratılışımızı hazır alıyormuşuz gibi. İnsan kişiliğini biçimlendirebilir, onu yeniden kurabilir.”
Mutluluktan öldüm, sonunda iklimleri konuşabileceğim biri 😍 bir an önce bitir
1000 Kitap Okurlarının Zorlandıkları 100 Kitap
Uzun bir aşamadan sonra (Geçmişini öğrenmek isteyenler #39501741 , #39692156 ve #39905161 iletilerine
1000Kitap
Echo'nun Kemikleri, bittikten sonra ondan bana neredeyse hiçbir şey kalmayan bir kitap oldu. Yayınevi ile mi ilgili, çeviri mi bilmiyorum. Belki de kitabın kendi özü nedeniyledir. Asla içine almadı beni:( büyük bir hayal kırıklığı. Alt metni tabi ki vardır ama ona odaklanmak ne mümkün. "Kafamın içinde müstesna Çin türbüşonları" kadar bi kitap. İlerde belki tekrar buluşuruz
Önceki 1 yanıtı göster
Tekrardan okumak lazım, ya da başka bir yayınevi/çevirmenden. Uğur Ün çevirisi bir dahaki denemem olacak 👍🏻 teşekkürler
ve ölümden korkmayalım ölüm güvercinin sonu değil ölüm bir böceğin ters dönmesi değil ölüm aksayanın aklında akar ölüm düşüncenin güzel ikliminde oturur ölüm köy gecesinin zatında seherden söz eder ölüm üzüm salkımıyla gelir ağzımıza ölüm gırtlağın kızıl hançeresinde öter pervanenin güzelliği ölümden sorulur ölüm bazen reyhan toplar bazen votka içer bazen gölgede oturmuş bizi seyreder ve biliriz hepimiz hazzın ciğerleri ölüm oksijeniyle doludur
Şiir
Suyun ayak sesi 🌿 nasıl severim bu şiiri
Sana gelsin ❤