Doğal olarak cahil cühelâ bir adam değilim ve hayatın kendisini de bir nevi hastalık gibi gördüğüm için doktoru bağışlıyorum. Yaşam, krizleri ve yıpratıcılığıyla, daha iyi ya da daha kötü geçen günleriyle bir miktar hastalığı andırıyor. Bildiğimiz hastalıklardan tek farkı sonunun mutlak surette ölüme varması. Tedavi kabul etmiyor. Bedenimizdeki deliklerin yara olduğuna inanıp tıkamamız gibi bir şey olur bu. Tedavi olmak bir yana, o an soluksuz kalıp ölürüz.