Sahil kənarında etiraf
Həm hekayənin daha da dərinləşməsi, həm də obrazların hisslərinə nəzər salması məni olduqca şad etdi. Bu səbəbdən əslində qiymətim 4.5☆-dur. Lakin burda yarım bal vermək olmur, təəssüf ki.
Obrazımız ölü bir bədənə keçən bir canlı olsa da, artıq insani dəyər və duyğuları anlamağa, iliklərində hiss etməyə başlayıb. Bunu son bölümdə görmək mümkündür. Yoshiki ilə danışanda sevgidən bəhs etməsi elə bunun ən böyük nümunəsidir. O bir hissə sahibdir ki, ona zərər verməkdən çəkinir və beləcə dağlara geri qayıtmaq istəyir. Biz də eynilə Hikaru kimi sevdiklərimiz üçün daha yaxşısı oldusun deyəv ya qorumaq məqsədli özümüzü uzaqlaşdırırıq. Bu nə qədər ağrılı bir prosses olsa da, bəzən edəcək başqa bir seçim şansı qalmır insanın əlində.
-"An' I— well, being with you has been so much fun... I might just be subatitute fer Hikaru but— you've done so much fer me. I love you, Yoshiki. I don't know what this feelin' is, if it's romantic love or platonic love. But no matter what, that's how I feel."—Hikaru
Puan vermedi·208 syf.·
2026 298. kitabı
Türkiye solu 1970’lerde –başta öğrenciler olmak üzere– geniş toplumsal kesimlere ulaşırken, aynı ölçüde kadınları da içine aldı. Yüzlerce kadının sol siyaset içinde yer almasının tarihi de olan 1970’ler, aynı zamanda toplumsal cinsiyet yapısının sorgulanmasının nüvelerini de içinde taşıdı..
Düşüncelerinden, eylemlerinden ötürü tutuklanan yüzlerce kadın için “özel” kadın koğuşları oluşturuldu. Ankara’da gözaltına alınan kadınlar önce Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu’na konuk edilip, ardından da başta Sağmalcılar Cezaevi olmak üzere, birçok cezaevinde uzun süre tutuklu kaldılar. Adli tutuklu kadınlar onlara “anarşik kızlar” dediler. Çoğu okuma yazma bilmeyen adli tutuklu kadınlar için cezaevlerinde “okul” açan “anarşik kızlar” da onlardan çok şey öğrendiler.
Tutukluluk sürecini yaşayan “anarşik kızlar”, hep birlikte resim çektirmek için bir gün cezaevinin avlusuna çıktılar. Hava güneşliydi, objektife gülümsediler. Hayatın çağrısını duyuyorlardı, henüz çok gençtiler…
Bu kitap, 1970’lerin siyasal hareketinin içinde yer alan kadınlara bir fotoğraf çerçevesinden bakıyor. Ancak, sol siyasal tarihle örülen bu çerçeve, zamana yayılarak genişlerken, sol tarihe damgasını vurmuş olaylarla da yeri geldiğinde buluşuyor..
Kızıldere'de Çayan, Özüdoğru, Arıkan, Ayna, Alptekin, Atasoy, Saruhan, Kurt ve Yılmaz güvenlik güçlerinin açtığı ateş sonucu öl düler, Sa ff et Alp kurşuna dizildi. Kürkçü saklandığı yerde ertesi gün yakalandı.
İki ayrı THKP-C davasında Ertuğrul Kürkçü, Ziya Yılmaz ve Oktay Etiman idam cezasına; Yusu f Küpeli, Münir Ramazan Aktol ga, Orhan Savaşçı, Necmi Demir, Kamil Dede, İlkay Demir Alpte kin, Rüçhan Manas, Kadriye Deniz Özen müebbet hapse mahkum oldular. 256 sanıklı davada diğer yargılananlar 1 974'te çıkarılan a fla serbest kaldılar. İdam cezaları 30,
Bir kadın asılacak. Kim bu kadin? Kimilerine göre, pisliği ve kötüyü simgeliyor. Kimileri için, erkeğin istedigi gibi kullanabilecegi cinsel bir nesne.
Kimileri içinse, ezilenlerden, kurtarilmasi gerekenlerden birisi. Ya kendisi için? Bir hiç: hep susan,
konusmayan, belki de düsünmeyen bir hiç.
Bir kadin asilacak. Kimilerine göre, tepeden tırna-ğa pislik ve kötülükie dolu olduğundan ötürü. Ki-milerine göre, edilgen cinselliği yüzünden. Kimile-rine göre, kurtaramayan birkurtarıcının kurbanı olduğu için. Belki, bütünüyle kimliksiz olduğundan.
Elde somut bir olay: cinayet. Bunun öncesi, sonra-si ve düşündürdükleri.
тυğвα αтı¢ı ¢σѕ̧αя ♡мαнι̇
Selamlar... Yine yıkıla yıkıla okuduğum sayfalardan sonra #mahi2 nin sonuna geldim. Direk konuya gireceğim sevgili @tugbaaticicosar kaleminden okuduğumuz seri, Ali Asaf & Mahinev aşkı çevresinde gelişen olaylar ile devam ediyordu..
Ama ne olaylar!!
Yıllarca uzaktan sessizce sevdiği adamın, aşkına yıllar sonra karşılık vermesi Mahi'nin hayatına baharları getirmişti. Bu aşk katlanarak büyürken Bahar ve Selim'in itirafı,Ayşe ve Kaan'ın bebek haberi onları mutlu ederken, Ali Asaf bir yanda ısrarla Mahi'yi evliliğe ikna etmeye çalışıyordu.
Selim ve Bahar'ın nişanı ardında artık düğün telaşı başlamıştı. Fakat bu arada Ali Asaf da bir durgunluk sezen Mahi'nin içine tuhaf bir huzursuzluk da yerleşmişti. Defalarca soran Mahi, Asaf tarafından hep bir bahane ile geçiştirilmişti. Artık aileleri de Asaf ve Mahi için güzel günün adını koymayı beklerken ortalık bir anda karıştı.
Mahinev in can dostu Songül,annesi ve Tuğçe'nin bahçeye gelmesi, karnındaki bebeğin iması ve Asaf'a bakmaları ile Mahi'nin dünyası o an karardı. Böyle bir ihanete ne aklı ne kalbi inanmak istemezken defalarca Asaf'a baktı! Sordu! Ama yanıt alamadı. Bir sebep sunsa bekli affedecekken, sadece özür dilerim diyen Ali Asaf ile Mahinev için dönülmez bir yola girilmişti.
Mahi cehennem gibi günlerin sonunda artık burada kalamayacağına karar verdi yıkıcı bir veda ile ayrıldı. Aradan geçen yıllar içinde arkadaşları sıklıkla ona gelmişti.Sonra onların mahalleye döndüğü haberini aldı.
Bir gün Songül'den mesaj aldı, Songül ölüyordu ve anlatmak istediği çok önemli şeyler vardı. Mahi, yıllar sonra Ali Asaf ve onun kızı Lina ile karşı karşıya kalacaktı..
Yana yıkıla okuduğum ve Ali Asaf dan nefret ederek geçirdiğim bölümler sonunda pek çok şeyin sebebini öğrenmek daha da kahretti.
O son bizi
Before Adamİnsan ve Hayat
Rüyada ataların çağında gündüz de insanların varlıklarıyla karışmış bir zihin için gerçek nedir?
Şu delilik olgusunu bir yana bırakıp ciddi ciddi düşünelim, rüyada bir yerden düşme hissi (bir ben deneyimlemedim sanırım!) nasıl açıklanabilir? Verilen yanıt kitaptaki varsayım hakkındaki düşüncelerinizi size okumadan önden sunacak. Kitap rüyadaki deneyime şu şekilde yer veriyor (sayfa 10):
"Hocanın anlattığına göre bu, ırksal hatıralarımızdan biridir. Ağaçlarda yaşayan uzak atalarımıza kadar uzanan bir geçmişi vardır. Ağaçları mekan tutan atalarımız açısından, düşme olasılığı her daim var olan bir tehlikeydi. Hepsi feci düşme deneyimleri yaşamış, son anda bir dala tutunup kendilerini kurtarmışlardı; birçoğu hayatını bu şekilde kaybetmişti."
Hatıra burada kişisel olmakla beraber kalıtsal bir özellik daha kazanıyor, edebiyat kanonlarındaki yapısalcılara uyan tanımıyla ki araya Proust kurabiyesi de katılabilirdi, gerçi o zaman Kayıp Zamanın İzinde'ye daha vardı.
Okurken hatırlattığı uyarıyı dikkate almak gerek yoksa baştan savma olacak atalarının düşünme kapasitesine(?) göre rüya görüldüğü sanılacak ancak o kendi zihniyle rüyasındaki benliği içine alıyor ve alıntı bunu doğruluyor:
"Modern insan olan benim, rüyalarım aracılığıyla Kocadiş'in (rüyadaki ana karakterin) gözlerinden bakarak gördüklerimin anlatımıdır bunlar." (...)
"Asırların ardından dönüp geriye bakarak öteki benliğim Kocadiş'in duygularını ve güdülerini ölçüp biçen, analiz eden kişi, modern insan olan benim. Kocadiş, kendi duygu ve güdülerini ölçüp biçmeye ve analiz etmeye kafa yormazdı. O basitliğin kendisiydi. Sadece olayları yaşar, o olayları neden o şekilde, neden genellikle düzensiz ve değişken biçimde yaşadığı üzerine hiç düşünmezdi.
Oysa ben, asıl benliğim, büyüdükçe rüyalarımın özüne
Bir noktada birbiriyle kesişen iki hikaye var diyebiliriz. Birinin bağlandığı yer beni şaşırttı, beklemediğim bir şekilde sonlandı. Ancak diğerinin sonu beni tatmin etmedi, daha farklı olabilirdi.
İnsan ve doğa ilişkisi ve doğal afetler teması etrafında dolaşıyor kitap. Lineer bir anlatımı yok; sık sık karakterin geçmişte yaşadığı anılara dönüş yapıyoruz. Ama anılar (ve hayaller) kitap için oldukça önemli bir konumda.
