insana dair en komik ve aynı zamanda en zavallıca olan durum, bir kendisini akıllı zannetmesidir. halbuki bir kelime, bir ima, bir bakış insanı o kadar kolay ele verir ki, hepimiz çoğu zaman, muhatabımızın akıl-zeka-feraset seviyesini anında anlıyor olmamıza rağmen nezaketen farketmemiş gibi davranırız.
hayat işte, masa ile sandalye ile imtihan olacak halimiz yok ya. imtihanımız insanla.
yine de, adama düşmanın bile zekisi lazım. gerisi zaman kaybı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"ben bütün şarkılardan, bütün şiirlerden, bütün kitaplardan, herkesten ve her şeyden geçtim" diyebilseydim keşke. her şeyden vazgeçmenin eşiğinde olduğum bugünlerde tek ihtiyacım biraz merhamet. daha doğrusu merhamet bilgisi. aslında bilgisini de istemem, varsın sizin olsun. bana lazım olan merhametli insan.
“Durun diye bağırdım arkadaşlarıma. çuvallarımızdaki tezekleri okulun bahçesine dökelim, kışın daha çok yakacağımız olur.”
“Eve ellerimiz boş mu döneceğiz? Sen de hiç akıl yok.“ “döner, gene toplarız.“
-“Olmaz vakit çok geç, evdekiler kızarlar sonra. “
O gün beni öyle davranmaya iten şeyi bugüne değin çözebilmiş değilim. Arkadaşlarım dediğimi yapmayınca onlara gücenerek kendi bildiğim gibi mi hareket etmek istemiştim; yoksa küçüklüğümden beri isteklerim kaba insanların azarlarıyla, tokatları ile bastırıldığı için, aslında tanımadığım bir insan için ısıtan gülümsemesi, bir iki tatlı sözü, bana karşı güveni dolayısıyla ona teşekkür mü etmek istemiştim, orasını bilemiyorum. İyi bildiğim bir şey varsa, oda, benim alın yazım; sevinçleriyle üzüntüleriyle geçecek bütün yaşantım o gün, bir çuval tezek olayı ile başlamıştır.Bunu kesin olarak söylüyorum,çünkü o gün, yaşamımda ilk kez, yapmam gerektiğine inandığım bir şeyi ‘Sonu ne olur?’ Diye düşünmeden, herhangi bir cezadan korkmadan karar verip yaptım.