Dört bir tarafımız haz kaynaklaryla çevriliyken kronik bir mutsuzluğa mahkûm olmamız içinde bulunduğumuz dönemin en güzel özetidir. Bunu denizin ortasında susuzluktan ölen bir insanın durumuna benzetebiliriz. Kronik mutsuzluk ve tatminsizliğin temelindeki en önemli etkenlerden ilkinin dopamin kaynaklarını kısa arayla peş peşe tüketmek olduğunu söylemiştik. ikinci nedenimiz ise biraz daha tehlikeli. Kafamızın üzerindeki parmakların sahipleri arasında çok büyük bir rekabet var. Kaybetme ihtimalinden o kadar çok korkuyorlar ki artık reddedemeyeceğimiz tekliflerle karşımıza çıkıyorlar. Her biri bizi üst düzeyde mutlu edecek dopamin kaynaklarini birleştirip, tek bir seferde tüketmemiz için önümüze koyuyorlar.
Bu görüntü ödül devrelerimizi çok güçlü uyardığından kolaylıkla kontrolümüzü kaybediyoruz.