Tamburun hakikate yakın bir sesi ve tavrı var,ağırbaşlılığı, bildiği,sonsuz sabrı, diğerlerine, kendi dışındaki dünyaya hoşgörüsü var.Bu hoşgörüler acaba öngörülerden mi geliyor diye hep düşünüyorum. Yani öbürlerinin bir şey olmadığını da olamayacağının da bilmenin hoşgörürü mü? Korkusu olanın ,emniyetsiz olanın hoşgörüsü olabilir mi??