Sevda’nın yaşadıkları içimi parçaladı. Yeri geldi ağladım yeri geldi sövdüm… Bu kaşar da olmaz artık dedim, gerçekten de bunların hepsini yaşadı mı diye meraklandım. Bir insanın çilesi hiç mi bitmez? Kocasından ayrı kayınvalidesinden ayrı eziyet çekti Sevda… Yalan bir dünyanın içinde yaşamaya devam etti. Ne annesini görebildi, ne babasını ne de başka bir akrabasını… Hiçbir şey hatırlamıyordu ama neredeyse her gece rüyasında ona seslenen birini duyuyor ama yüzünü bir türlü göremiyordu. Söyledikleri gibi kötü bir kadın mıydı yoksa hayatının tamamı bir yalanın içinde miydi? İlk kitabın sonunda Sevda trafik kazası geçiriyordu ve orada bitiyordu. İkinci kitabımızda Sevda artık hafızasını kaybetmiş durumda ve hiçbir şey hatırlamıyor. Gözlerini Yunanistan’da açıyor ve sadece gençlik yılları ile alakalı hatıraları var onun dışında hiçbir şey hatırlamıyor. Ne arkadaşlarını ne de her gece rüyasına giren o gamzeli adamı… Geçmişinde kalan biri mi yoksa izlediği bir filmden ya da kitaptan mı böyle rüyalar gördüğünü bilemiyor Sevda. Bir gün Uras evlerini buluyor ve Sevda evli bir kadın olduğunu öğreniyor ama böyle bir adamla nasıl evlenirim diye de düşünmeden edemiyor. Ondan gizlenen şeyler olduğunun farkında fakat hiç kimseyi konuşturamıyor. Herkes ondan bir şeyler saklıyor. Çektiği eziyetlete rağmen sapasağlam duran bir Sevda var karşımızda, her şeye rağmen hayata tutunan bir kadın… Bir de Barlas var tabii… Sevda’ya üzüldüğüm kadar ona da üzüldüm. Sevdiği kadının çektiği eziyete mi üzülsün, onu hatırlamadığına mı yoksa artık kardeşinin karısı olmasına mı? Harika bir kitaptı. Olayların gerçek hikayeden esinlenerek yazılmadı ayrı bir duygulandırdı beni. Acaba ne kadarı gerçek ne kadarı kurgu diye düşünmeden edemiyorum. Tavsiyemdir.
Sevda… Doğduğu memleketin gelenek ve göreneklerine, töresine ne kadar bağlı bir ailede yetişse de kendini kurtarmayı başarabilen kızımız… 13, 14 yaşında evlendirilen memleketinin kızları gibi olmamak için elinden gelen her şeyi yapmıştır ve öğretmen olma yolunda hızla ilerlerken, bir gamzelinin ona arabasıyla çarpması ile hikayeleri başlar. Adını bilmediği bu gamzeli adam sürekli karşısına çıkmaya başlar ve sonunda kardeşi gibi gördüğü kuzeninin yaptığı bir hata yüzünden onunla bir hafta geçirmek zorunda kalır. Gamzeli bu bir haftada Sevda’yı kendine aşık edebilmek için elinden geleni yapar. Ama Sevda’nın aşkdan daha önemli planları vardır. Okulunu bitirip öğretmen olacaktır. Tabii ki öyle olmadı, ne kadar dirense de Gamzelinin aşkı galip geldi. Öyle güzel sevdi ki Sevda’yı onun kendisine aşık olması kaçınılmaz oldu. Fakat sonra ne oldu?
Evet yüreğim acıyor, yüreğim buruk…
Kesinlikle muhteşem bir kitaptı ve hikayenin gerçekliği beni ekstradan daha da etkilemedi değil. Tavsiyemdir.
Reklam
Red flag seven tüm kızlara. Gerçek doktor Dr. Beck yerine geçen gamzeli,tecrit odasından kaçan,psikopat Demon Sawyer şakamı?! Amy'nin en başından beri o küçük kızı dinlemesi jade haklıydı o koğuşta Amy de olmalıydı.
KARANLIĞIN İNCİSİ Şule Terzi
“Seni alacağımı söylemiştim gamzeli.”
Merhabaalar, anlaşmalı evlilik temalı kitapları sever misiniz? Ben çok severek okuyorum. Bugün de size Şule Terzi’nin yeni kitabı Karanlığın İncisi ile geldim.
Konu olarak Afra’nın zor hayatıyla başlıyoruz. Öz annesi tarafından terk edilmiş, üvey babası ve üvey abisiyle yaşamak zorunda kalmış bir kız. Üvey babasının alkolü bir yana, asıl korkutucu olan üvey abisinin sınırları aşan davranışları. Sonunda işler kontrolden çıkınca Afra kaçıyor ama peşini bırakmıyorlar. Tam o sırada karşısına çıkan bir adam var. Bu adam mı kim mi? İşte bu kısım çok heyecanlı arkadaşlar başına acaba daha büyük mü bir bela mı açıyor yoksa artık rahata mı erecek o kısmı sizin okumanıza bırakıyorum.
Afra karakterine gerçekten çok üzüldüm. Bu kızın başına daha ne gelebilir ki dediğim her an başına bir şeyler geldi. Allahtan yanında Yağız var da biraz içim rahatladı.
Şule Terzi’nin kalemini severim. Daha önce Yasaklı Bahçe kitabını okumuştum ve keyif almıştım. Karanlığın İncisi kitabında da yazar beni yanıltmadı. Gayet akıcı ve sürükleyici bir kalemi vardı. Anlaşmalı evlilik teması, mafyatik erkek karakter ve tüm zorluklara rağmen ayakta duran güçlü bir kadın karakter birleşince benim için daha da çekici hale geldi.
Merhabalar
Bugün sizlere serinin final kitabı ile geldim.
Paha Biçilemez... Çok severek okuduğum çerezlik bir seri.
Yılbaşı gecesiydi ve bu geceyi New York'taki evimde, kalitesiz şampanya ve müstehcen kararlarla kutluyor olmalıydım.
Bunun yerine kendimi Güney Kaliforniya'daki bir otel odasında mahsur kalmış şekilde buldum.
Fakat yalnız değildim.
Cristiano adında mahsur kalmış bir yolcu bana eşlik ediyordu.
Birlikte bir gece geçirdik. Uçuşlarımızı iptal eden ve hayatlarımızı değiştiren bir kar fırtınası yüzünden. Aynı otel odasında kalmaya zorlanmıştık.
Gamzeli gülüşü baştan çıkarıcı bakışları ve büyüleyici zekası günün karmaşasından uzaklaşmak için bir avuntuydu. Fakat güneş doğar doğmaz eve gitmeyi kafama koymuştum.
Bir araba kiraladım günlerce kilometrelerce sürecek yolculuğumu ayrıntılarıyla planladım ve valizimi toparladım.
Ancak Cristiano bana katılmak için ısrar etti.
Onun da eve gitmesi gerekiyordu.
En yakın arkadaşı cumartesi günü evleniyordu ve tek başıma gitmeme izin vermedi. Güvenli olmadığını söyleyerek benide ikna etti.
Cezbedici bir yabancıyla ülke çapında bir yolculuk yapmak kesinlikle hayatımın en maceralı anlarından biriydi.
Ona aşık olmak kesinlikle en cüretkar olanlardan biriydi ama sınırlarını ortaya çıkarmak?
Bu en zor olanıydı ve öğrendiğim gerçekler her ikimizi de paramparça edebilirdi.
#okudumbitti
#kitaptavsiye
Geçinmek için yazan değil, yazmak için yaşayan...
Yazmak için yalnızlığa, yaşamak için kalabalığa karışan ama ikisiyle de anlaşamayan...
Kağıdıyla kalemi, yaşamakla ölmek arasında ki ince çizginin üzerinde duran...
Gülünce gamzeli yüzü hem çocuksu hem daha yaşlı görünen biri Sait Faik Abasıyanık...
Duygusal, ince düşünceli, tutkulu, yazmaya ve aşka aşık, alıngan, aynı zamanda kendi kafasında kuran, öfkeli, saman alevine benzeyen siniri yüzünden sadece aşklarıyla değil dostlarıylada bir dargın bir barışık yaşayan biri Sait Faik Abasıyanık...
O dostlar ki hepsi birer efsane. Çoğunu ayrı ayrı tanıyoruz aslında. Orhan Veli, Özdemir Asaf, Aziz Nesin, Sabahattin Ali, Rıfat Ilgaz, Yaşar Kemal, Bedri Rahmi... Bunlar sadece şuan aklımda kalanlar... Dönemin şartlarında yazmaya çalışan, tutuklanan, sürgün edilen, kitapları toplatılan bütün isimler... Tüm zorluklara, baskılara hatta işkencelere rağmen yazmaktan vazgeçmeyenler. Bu isimlerin hepsini aynı masada düşünebiliyor musunuz?...
Müthiş bir kitap okudum, karşıma çıkan isimlere şaşırdım çoğu zaman. O kadar samimi yazılmış ki bütün o yazarlar gözümde aynı mahalleden geçtiler. Türünde okuduğum ilk kitaptı ve bununla başladığım için çok mutlu oldum. Akıcılığı, samimiyeti ve yazdıklarını net hissettirmesi sayesinde bu tarz kitaplar artacak kitaplığımda.
Sait, bu memlekette en sevilen yazarlardan biridir ama ömrünce yalnızlığa mahkum etti kendini...
Saat 02:35'te sustu ada vapuru.
Balıklar da balıkçılar da yetim kaldı.
Ağlar yırtıldı denizde.
Gökyüzü delinircesine ağlamaya başladı.
Mayısın 12'sinde bir yağmurdur esir aldı şehri... Bulutlar birbirine vura vura ağlaştılar o gün.
Yalnız hatta yapayalnız yaşamış bir adamın vedasıydı bu...
Keyifli okumalarınız daim olsun...
26 Mart 2018
Reklam
Reklam