“Bazen..” Sonra düşünmek için durakladı, her kelimeyi doğru söylediğinden emin olmaya çalışıyordu.
“Bazen yaşamadığım hayatların ağırlığı altında kemiklerimin çekildiğini hissediyorum.”
Ben yaşamın kendisiyim. Ben hep parlayan ve zamana parmak ısırtan ve beden denilen, hep benim irademle işleyen ve geçici olarak işgal ettiğim madde bileşimlerinde, tutkumu gerçekleştiren sönmez kıvılcımım..