Lâ tahzen! (Üzülme!)
Rahman: (c.c), “Ben kırık kalplerdeyim” buyurmadı mı?
O halde ne diye üzülürsün ey can?
Gündüz gibi ışıyıp durmak istiyorsan;
Gece gibi kapkaranlık nefsini yak !..
İnsan ne çok şeye sahip olursa o kadar fazla elime düşerdi benim. Sahip oldukları ile saldırırdım onlara.(kibir) İşte o da bunu bildiğinden sahip olduklarını terk ediyordu her seferinde (Somuncu Baba)