gamzeli
@gamzesen
Lâ tahzen! (Üzülme!)
Rahman: (c.c), “Ben kırık kalplerdeyim” buyurmadı mı?
O halde ne diye üzülürsün ey can?
Gündüz gibi ışıyıp durmak istiyorsan;
Gece gibi kapkaranlık nefsini yak !..
Endüstri Mühendisi
Lisans
ANKARA
22 Eylül
82 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Yaşar Kemal her kitabında doğuda şahit olduğu ve anlatılması gereken temel konulara değinmiştir. Bu okuyacağınız kitapta da kadının güzelliği ile anıldığı, insan olmasının değil de güzel olmasının önemli olduğunu ve namusun sadece kadınlarda sorgulandığı bir kesimi anlatmış.
Esme adında genç bir anne ve sadece çocuğu için hayata tutunan bir kadın. Güzelliği tüm köyün dilinde. Gençken sevdalısı olmasına rağmen köyün ağa çocuklarından biri olan Halil tarafından kaçırılıp zorla sahip olunur ve doğacak çocuğunun hatırına gidemez Esme, bir gün olur da sevdiği Abbas gelir ki vurur Halili ve sonrasında da kendisi vurulup köy meydanında ölüsü sürdürülür.
Bu olay üzerine herkes suçu Esmede bulur. Halil'in katili bilir herkes onu. Halil'in yakınları öldüremez onu çünkü bilirler ki Esme suçsuzdur fakat annelerine karşı gelmek istemezler. Tüm köy türlü türlü efsaneler uydurur. 9 yaşındaki çocukları Hasan'ın aklına girip annesini öldürtmeye çalışırlar. Babasının ruhunun can çekiştiğini ve köyde türlü türlü hayvan şekline girdiğini söylerler. Babasının kanını yerde bıraktığını söyleyip annesini gözünde karartırlar. Bunları yaparken de yazık Esmeye ölmek için çok güzel ölmesin derler
Yazar Hasan'ın iç sesini çok güzel kaleme almış ve toplumu dinleyerek kurban psikolojisine nasıl girdiğini bir bir anlatmış.
Kitap başrolünde Türkan Şoray'ın oynadığı bir Türk filmi olarak izleyici karşısına çıkmıştır.
"Ölümü anlatmak köre güneşi anlatmak gibi."
Kitabın önsözünde de anlatıyor yazar aslında; hepimizin düşünmek istemediği ve düşündüğünde korktuğu konulardandır ölüm.
Yahya Efendi
Öncelikle engin tecrübelerini ve başına gelen olumlu olumsuz deneyimlerini bizlere ders olacak samimiyette paylaştığı için kendisine çok teşekkür ediyorum :)
Kitabı genel olarak inceleyecek
"Aşk ve Savaş. Sadece gönüllerin değil alınların, kemiklerin ve gözlerin alev alev yandığı savaş"
Kitabı almadan önce tarih ile aram iyi olmadığı için tereddüt etmiştim fakat kitap ilk sayfasından itibaren beni içine çekti ve kitabı her elime aldığımda ortamdan soyutlanıp yüzyıllar öncesine döndüm. Kurgusu, dili, anlatışı vs. sayamayacağım kadar birçok özellikten dolayı BAYILDIM, bir tarih bu kadar güzel anlatılabilir. Yazarın tarihi objektif bir şekilde anlatması ve anlatılanları da sayfalarca kaynakçaya dayandırması da çok güzeldi.
Kitapta iki farklı mezhep üzerinden durulmuştur. Bunlar Kızılbaşlılık ve Sünniliktir. Bu iki mezhebi sırayla benimsemiş olan Şah İsmail ile Sultan Selim arasında geçen olaylar anlatılmıştır. Aslında birçoğumuzun duymuş olduğu bir olay vardır. Şah' ın Selim' e pislik yollaması üzerine Selim' in ona bal yollaması ve not olarak da "herkes yediğinden ikram eder" demesi. Bu yaşanan olayların en başından Çaldıran Savaşı' na ve sonrasında gelişenlere kadar tüm olayları içinde barındırıyor.
Hem savaşı hem de Şah İsmail, Sultan Selim, Kamber Can' ın Taçlı' ya duymuş oldukları aşkı ve Taçlı'nın ruh halini iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz.
Şah' ın sağ kolu Aka Hasan ile Selim' in sağ kolu olan Hüseyin adlı ikizlerin hikayesi ve Hüseyin' in kitabın sonlarına doğru yaşadıkları da beni çok etkiledi.
Okumayı düşünenler gönül rahatlığıyla alıp okuyabilirler :)
Ahmet Ümit çizgisini hiç bozmayan bir yazar gerçekten, okumaya başlayıp da yarım bıraktığım hiçbir kitabı olmadı şimdiye kadar. Tarz olarak Türkiye' nin Agatha Christie' si olduğunu düşünüyorum.
