Hayatımda, uzaklığıyla zaten ölmüş birinin artık yeryüzünde de var olmadığını bilmenin verdiği ferahlık, mutlak görünmezliğe hapislik...Onun için dilediğim tam da buydu içimden.
Elma yemek mi daha büyük bir suçtu, kardeşini öldürmek mi? Tanrı insan soyunun zalimlik eğilimini gördükten sonra onları cennetten atsa daha mantıklı bir hikaye olmaz mıydı?
Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa, o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkúm ediyordu.