Gamze
@gamzespr
Kadınların hem doğa hem de insan toplulukları tarafından daha fazla acı çekmeye mahkûm edilişini anlayamıyordu. Büyük bir haksızlık vardı bu konuda, evrensel bir adaletsizlik, doğanın kendisinde. Toplumsal eşitsizliğin ötesinde, doğada böyle kurgulamıştı sanki, acı bir oyun gibi her sahnesi işkence, her perdesi kan.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan cenneti beklerken cehennemin en kokuşmuş çukurlarında bulurdu kendini; kollarını açmış kardeşler bulmayı beklerken hırlayan ve saldıran hırslı bir hayvan sürüsü bulurdu karşısında; hayatın, onun için kendi suretini arzunun sert kalemiyle yontacağı bir saf taş ve iyi kalite bir mermer olduğunu hayal ederdi fakat ellerinde tuttuğu şey şekil almayan ve biçim tutmayan bir çamur ve dışkı bulamacı.
Kesin, derisini yüzün ve parçalara ayırın. Bedenim burada, etim burada -peki can veren nefes, bilgi veren düşünce nerede? Bu hatıra tozlarının, çekmecelerde kalan pılı pırtının, üzerileri neredeyse on yıllık küf tutmuş bu kağıtların arasında mı? Aramayın, orada değiller.
Artık ölülerin yaşayanlara hükmetmesini, kitapların hayatlara ilham vermesini, Mantığın ve Tarihin, birçok büyük harfle, bizleri başkalarının geviş getirdiği bir parça ekmeği yemek için ağzımız açık halde oturduğumuz okul sıralarına dimdik kenetlemesini ve mahkûm etmesini istemiyoruz.
Her şeyden ve herkesten kurtulmak istiyoruz... Dinin mantolarını, felsefenin ceketlerini, ön yargılarını gömleklerini, ideallerin düğümlü kravatlarını, mantığın ayakkabılarını ve ahlakın külotlarını çıkarmak istiyoruz üzerimizden.