İnsan iyi değildir, daima iyidir; bu muazzam bir farktır, anlıyor musun? Bu hodbince bilmişliğe insanlar gülüp geçiyor ama aslında ondan șu sonucu çıkarmak lazım; insan asla kötü hiçbir şey yapamaz ancak kötü görünebilir. Bunu anlayınca toplumsal bir ahlākın doğru hareket noktasına ulaşmış oluruz.
Akıllı kimseler genellikle popüler değildirler. Şüphe uyandırırlar. Uyum sağlayamazlar. Benim de pek çok defalar ispatladığım gibi yarar sağlayabilirler ama onları elzem kılan vasıflar tehlikeli de kılıyormuşçasına nüfusun genelinde hep muğlak bir güvensizlik mevcuttur.
Adsız sansız düşünmelerdir benim düşünmelerim. Daha çok renge benzerler. Ìç karartıcılarla iç açıcılar yan yanadır. Bazı bir kanarya sarısıdır geliverirdi. İçim hızlanır uçardım oradan oraya. İyiye benzettiğim her şeyin bana da olması için çok dua ettim, çok istedim.
Duygularımızdan, sevgimizden utanır olduk. Sevgisizliği savunmayı aklı yüceltmek sandık.
Pembe suskun çay fincanları kırıldı. Yerlerine, bitkisel yağlarla yapılan akşam kahvaltıları geldi.
Eritilmiş lastik tadındaki bu yağları beğenmemek ne demek oluyor?