Gamze
@gamzespr
Çarpıcı
Toplum içinde farklı sınıfların birbirinden farklı zevk, tutku ve sapkınlıklarını, bencilce istekleriyle zorladığı hatta zorlamaya gereksinim bile duymadığı insanlar üzerinde tatmin edişini konu alan oldukça çarpıcı bir roman.
Kabullenmenin, sorgusuz sualsiz boyun eğerek yaşamanın öğretildiği, başka türlüsünü bilmeyen kadın veya kadınlar. Kendi arzularının peşinde giden, iyiyi de kötüyü de kendince bir düzen sağlamak! için kendi tarzında yapan erkekler.
Üç temel bölüm üzerinden ilerleyen ve zaman zaman kanunla başı derde giren bu kitap, bizi nelere kulak tıkadığımız, neleri görmezden geldiğimiz ya da öylece kabullendigimiz yönünde sarsaracak bir eser.
Reklam
Kâzım Karabekir'in "Herkesin hayatı mükemmel bir tarih parçasıdır." sözüyle başlayıp, hayatını 1907 yılına kadar anlattığı bu eseri çok sevdim.
Kâzım Paşa'nın kaleminin güçlü olduğunu, şiirler yazdığını hatta Kurtuluş Savaşı döneminde bir marş kaleme aldığını biliyordum. Burada da anlatımı akıcı, çarpıcı ve açıktı. Anlatımı dışında hem çocukluk hem de askeri eğitim aldığı dönemlerde Osmanlı'nın siyasi, askeri ve özellikle sosyal durumunu açıkça aktarmasını da sevdim. Özellikle Mekke'de geçirdiği çocukluk dönemi maceraları ve aktardığı sosyal yapıyı okumak çok keyifliydi. Kâzım Paşa ile ilgili her şeyi öğrenebilecegimiz bir kitap değil fakat başlangıç için en doğru kaynak kitap olabilir.
Kitap 1900'lü yılların ilk yarısında Güney Italya'da zor şartlar altında yaşayan köylüleri, faşist diktatörlüğe karşı uyandırmaya, hak aramaya ve ayaklandırmaya niyet etmiş bir solcunun hikayesini anlatır.
Kitapta, aslında en çok ezilen ve sömürülen taraf olan köylülerin siyasi, toplumsal ve dini baskılar yüzünden, politikaya ve birleşip örgütlenmeye karşı duyduğu korkular ve bunların insanları nasıl daha fazla yoksulluğa ve yalnızlığa sürüklediği, aslına bakılırsa nasıl sindirdiği akıcı bir şekilde anlatılıyor.
Bir deli mi! yoksa büyük bir ruh mu?Edebiyat & Roman
Zorbas/Zorba, Yunanca yaşamdan zevk almasını bile erkek anlamına gelir. Aleksi Zorba ise bundan çok daha fazlası.
İç benliğini derinlemesine kavrayan, iyi-kötü, şeytan-tanrı, günah-sevap, siyah-beyaz gibi zıtlıklar arasında seçim yapmadan kendine özgü haliyle sorgulayan ve kabul eden biri.
Mevlana'nın "Hamdım, piştim, yandım." sözü misali, hayatın günahları ve sevaplarıyla, acıları ve kayıplarıyla yüzleşmiş, çok şey görmüş ve yaşamış, buna rağmen duyumsayıp unuttuğumuz ya da farketmediğimiz tüm güzel şeyleri- kuş, çiçek, ırmak, koku, aşk- sanki ilk kez görmüşçesine yeniden ve yeniden keşfeden, heyecan duyan, şaşıran, özgürlüğe tutkun ihtiyar bir çocuk. Zorba'yı özel yapan ve onu hem edebi hem de felsefi bir kişilik haline getiren de bu. Onu farklı kılan bu.
Uzun zamandır, beni bu denli insanı ve hayatı sorgulamaya iten, böyle duygulandıran bir kitap okumamıştım. Bana çok sevdiğim Romanyalı yazar Panait Istrati'nin sevgi ve arkadaşlık üzerine yazılan kitaplarını hatırlattı.
Nobel meselesi ve sinema filmi konusuna değinmeye gerek görmüyorum. Sadece okuyun diyorum.
Sen neymişsin be abi! Emir Timur GürigânTarih
Kitap, Timur'un Büyük İskender gibi kral oğlu olmadan veya Cengiz Han gibi kabile reisine mirasçı olmadan zor ve çok çalışarak siyasi güce kavuştuğuna vurgu yaparak başlıyor. Aslında Moğol komutanlarından farklı olarak "Emir" unvanını alması bundandır.
Timur'un babası Taragay, Barlaslar boyu adı verilen bir boyda sevilen bir bey, Barlaslar dediğimiz bu savaşçı kişiler, zenginlik ya da siyasi güç anlamında baskın değiller ancak Timur'un savaşçı yeteneği -bunu küçük yaşlardan itibaren haşır neşir olup ustalaştığı satrança bağlayabiliriz- korkusuzluğu, cesareti ve tarihe baktığımızda önemli siyasi kişilerde var olan, bence Timur'da da epey baskın karanlık tarafın da etkisiyle sınırları Harezm, İran, Irak, Suriye, Azerbaycan, Hindistan (fillerin kaynağı buradır), Altınorda (hemen Karadeniz'in kuzeyi), Osmanlı'nın içinde bulunduğu toprakları kapsayan büyük bir devletin kurucusu olmuştur. Kitap bize Çin seferi niyetiyle harekete geçen Timur'un seferden önce ölümüne kadar geçen bu süreci anlatır.
Kitabı okurken kâh bazen bu adam neyin kafasını yaşıyor diye sorgular kâh adamın da başka çaresi yoktu diye hak verirsiniz. Bana sorarsanız gerilim filmlerinde gördüğünüz ve iyi mi kötü mü diye karar veremediğiniz; hem kızıp, nefret edip hem de empati yaptığınız o sözde kötü karakterleri anarsınız. "Yahu adam Müslümanlığın tüm gereklerini (tabi bu değişir) yerine getirip, tam bir sanat aşığı olup, çiçeğe, ota böceğe, ırmağa hayranlık duyup aynı zamanda nasıl böyle acımasız olur." dersiniz. Eee esasında adamın rol modeli Moğollar :)
Yıldırım'la olan münasebetlerine ise hiç girmeyeceğim, o kabak tadı verdi :)
Benim için tatsız tuzsuz bir okuma macerasıydı. Timur Devleti'nin ilk dönemlerinde ilgili bilgilerin sınırlı olmasından mı, kitabın akademik olmakla kurgu olmak arasında
Reklam