Geç oldu ama. Saat ... Altıya on var. Evdekiler şimdi meraklanıyorlardır. Koşamam ya. içeri girdim mi üzüntüler unutulur. Annemin yüzü güler. Babam odadan ' -Kim gelen?' diye sorar. ' -B.' '-iyi, iyi.' Hepsi bu. Nerde kaldığını bile sormazlar. Bu güvende sıkıcı, küçültücü bir şey var. Oysa biliyorum, babam üzülüyor. Saat beşi geçti mi aklına binbir kötü şey geliyor. Yine de 'Çocuklara güven ilkesi'nin dışına çıkmaz.
Ah, babamın şu 'ilke'leri...