Yazarın,"Feride" adını verdiği iç sesi/dostu ile gerçekleştirdiği samimi sohbetlerden oluşan, manevi değerleri ve unutulan incelikleri hatırlatan deneme türünde bir kitap. İyi okumalar.
Puan vermedi·112 syf.·
2026 20. kitabı
Gar saldırısında ailesinden sonsuza dek ayrılan gençler, evladını yitirenler, savaş çıktığında yerinden yurdundan olan anasının Leyla'sı, ninesinin kınalısı, yedi kardeşinin abası, oğlunu büyük şehire okumaya gönderdikten bir süre sonra ondan haber alamayıp peşine düşen baba İrecep ve anne Iraz, üç günlük dünyada ne kadın ne erkek olamayanlar, kapıdan çıktığından farklı olarak o kapıya dönen Kevser, Allah'tan herkesi cennetine almamasını isteyen küçük çocuk, son günlerini yaşayan ünlü piyanist Afitap Hanım...
Saldırı, savaş, fakirlik, hastalık, toplum tarafından kabul görmemek gibi olaylardan beslenen hikayeler yer alıyor kitapta. Her biri hayatın içinden olaylar, her bir karakteri birlikte yaşadığımız insanlar, dünyadaki adaletsizliğe, bozuk düzene söve söve okuduğum öykülerde bir araya gelmişler. Gözlerim dola dola, yüreğim ezile ezile okudum her birini. Kaleminiz daim olsun Polat Özlüoğlu
Reklam
10/10
Beğendi
·2026 22. kitabı
Alacakaranlık Öyküler
Birkaç gündür sizlere okurken gösterdiğim kitabı üzülerek bitirdim ve artık tüm fikirlerimi bildirmek için geldim.
Üzülerek diyorum çünkü içerisinde 8 hikaye var ve inanın yet-mi-yor.
Yazar için yerli Stephen King diyorum , çünkü korku ve gerilim türünde dünyada hatrı sayılır isimlerden biri King ve Harun bey de resmen onun Türkiye şubesi gibi Bu kitap türü seven Türk okurlara gurur verir, iyi ki dedirtir.
Hikayeler demişken bazısını gece okumaya çekindim , hikayelerin karanlık ve ürkütücü atmosferi sayfalardan sis olup taşıyor sanki.
Size favorilerimi söylemek istiyorum, hepsi dermişim İçlerinde gizemi bolca olan Polaroid, gece okuyamadığım Kestirme Yol ve Büyük Keşif, polisiye gerilime örnek Koleksiyoncu , distopyaya örnek Hikayecinin Kulübesi ve 19. Gişe.
Hikayecinin Kulübesi'ndeki anlatıcı göndermesi hoşuma gitti , 19. Gişe'de ruh emicilerin kötülükle benzeştiği ve karanlığı aydınlığın yendiği hikaye de ayrıca etkilendim. Bu arada 19. Gişe'de bahsi geçen bir garda yangın detayı var , 2010 yılı ... ( Haydarpaşa gar yangını geldi aklıma ) , orada ve başka yerlerde geçit var mı diye düşünmedim değil.
Mutlaka okuyun , devamını isteyeceksiniz , birlikte bekleriz 
Kitapları Kurtaran Kedi 
Alacakaranlık Öyküler 
Mesut Harun Akdaş
Kitapları Kurtaran Kedi Alacakaranlık Öyküler Mesut Harun Akdaş
Devlet tarafından aranan, kehanetli şiirler yazan şair İskender ile ölen karısına sadakatini kanıtlamak için kalpazanlığa soyunan görüneni değil gerçeğin resimlerini çizen Sincap (Kerem)’ın yollarının kesişmesi… Hikayedeki her bir karakterde ayrı bir güzellik var; bir film karakteri gibi yaşayan Süreyya, Süreyya’nın patronu Salih Bey, Maman, gar memuru Meryem ve eski ajan Metin…
Çok karakterli bir roman değildi, belki bu sebepten belki de karakterleri sevdiğimden daha ayrıntılı okumak, tanımak isterdim her birini.
“Rölanti Çıkmazı” ile tanıdığım yazarın diğer kitaplarını merak edip temin edip, okuduğum ikinci kitabı. Kitabın ilk sayfalarını heyecanla çeviremedim, yarım bırakmak isteyeceğim türde de değildi. Lakin kitabın yarısından sonrasını ilgiyle okudum ve memnuniyetle de bitirdim.
Buraya çok sevdiğim bir kitapla ilgili düşüncelerimi paylaşmak istedim.
Hatırlamak, sadece bireysel değil, aynı zamanda politik bir eylemdir. Kırmızı Etek, tam da bu noktada yerini alıyor: Unutturulmaya çalışılanı hatırlatan, bastırılanı görünür kılan, sessiz bırakılanı konuşturan bir edebiyat eseri olarak. Hatice Günday Şahman, bu kitapta “öykü”nün gücünü, bir bellek mekânı olarak kullanıyor.
Kitap boyunca bir kadının yalnızlığına, bir çocuğun suskunluğuna, bir annenin çaresizliğine tanıklık ediyoruz. Ama bu tanıklık, duygusal bir sömürüye değil; okurun sorumluluğuna sesleniyor. 10 Ekim Gar Patlaması, Gezi Direnişi, aile içi istismarlar, sessiz kalınan te*avüzler. Bunların hepsi tek bir bütünün parçaları gibi öykülerin arasına dağıtılmış.
Bu hikâyeler bir isyan gibi değil, bir sızı gibi geliyor içimize. Çünkü acının pornografisini üretmeden, yaşanmışlığın sade ama sarsıcı diliyle anlatıyor yazar. Kadın karakterlerin yaşadığı suskunluk ve direnç; toplumsal hafızanın nasıl baskılandığını ve nasıl yeniden yazılabileceğini de gösteriyor.
“Kırmızı Etek”, sadece kadınların değil; yok sayılmış herkesin hikâyesi. Bu kitap, sesini yükseltmeden çarpıyor insanı. Çünkü içindeki her öykü, sadece edebiyat değil; bir tanıklık, bir kayıt, bir çağrı… Unutmayalım diye. Tekrar tekrar hatırlayalım, birbirimize anlatalım ve birbirimizin yükünü tanıyalım diye.
Hatice Günday Şahman, bu kitapta yalnızca yazmamış; görünmeyeni göstermiş, unutulanı uyandırmış. Hep dediğimiz gibi " Evren atomlardan değil, hikâyelerden oluşur. Ve bazı hikâyeler unutulmamak için yazılır.
Ne diyeyim kitapla kalalım, hikayelere sarılalım
Evsiz Bir Adamın Güncesi (Journal d'un SDF)
Marc Auge Antropolog yazar Marc Augé’nin etnik-kurmaca olarak nitelendirdiği kitabı Evsiz Bir Adamın Güncesi, (Journal d'un SDF) 
Evsiz Bir Adamın Güncesi emekli olduktan sonra evini boşaltıp eşyalarını satarak arabasında, Paris sokaklarında, parklarda, bistro ve kafelerde yaşamaya başlayan bir adamın hikâyesi.
Peki nedir 'etnik-kurmaca'? 'Etnik-kurmaca', (ethnofiction) sosyal bir olguyu belli bir bireyin öznelliğiyle anlatan öykü olarak tanımlanabilir.
'Yok-yerler' terimini ortaya koyan ve aynı isimde bir kitabı da olan Auge, Evsiz Bir Adamın Güncesi kitabında da 'yok-yer' olarak tanımladığı; her birimizin bir şekilde her gün kullandığı tanıdık ama kendi şahsiyeti olmayan alanlara: otoban, süpermarket, gar, havaalanı gibi yerlere götürüyor bizi, 'yersiz yurtsuz'luğu, Camus'un 'saçma'sını, Sartre'ın 'bulantı'sını hissettiriyor.İnsan ve Duygular
Marc Auge Antropolog yazar Marc Augé’nin etnik-kurmaca olarak nitelendirdiği kitabı Evsiz Bir Adamın Güncesi, (Journal d'un SDF) Evsiz Bir Adamın Güncesi emekli olduktan sonra evini boşaltıp eşyalarını satarak arabasında, Paris sokaklarında, parklarda, bistro ve kafelerde yaşamaya başlayan bir adamın hikâyesi.
Peki nedir 'etnik-kurmaca'? 'Etnik-kurmaca', (ethnofiction) sosyal bir olguyu belli bir bireyin öznelliğiyle anlatan öykü olarak tanımlanabilir.
'Yok-yerler' terimini ortaya koyan ve aynı isimde bir kitabı da olan Auge, Evsiz Bir Adamın Güncesi kitabında da 'yok-yer' olarak tanımladığı; her birimizin bir şekilde her gün kullandığı tanıdık ama kendi şahsiyeti olmayan alanlara: otoban, süpermarket, gar, havaalanı gibi yerlere götürüyor bizi, 'yersiz yurtsuz'luğu, Camus'un 'saçma'sını, Sartre'ın 'bulantı'sını hissettiriyor.Reklam
Reklam