…Peki ben inanıyor muyum Tanrıya? Sanki önemli olan soru buymuş!
…Diyeceğim, eski zamanlarda, yani insanlığın ilk çağlarında insanların bazen öküzlere, bazen atlara, kuğulara filan tapınmalarını anlıyorum. Çağlar boyunca sürüp giden bir arayış ve buluş hikayesi bu. Oysa insanların gerçekten öküzlere, atlara, kuğulara falan taptıkları doğru değil. Aslında insanlar kendilerindeki birtakım niteliklerin, özelliklerin farkına varıp bunların ne kadar olağanüstü şeyler olduğunu düşünmüşler. Bu niteliklerden biri belki de atları hatırlatmış onlara. İnsanlarla atlar arasında birtakım ortak nitelikler görmüşler, bu yüzden de ata tapmışlar. Gerçekte ise, taptıkları atta da var olan kendi nitelikleriymiş. Aslında atın kendisine tapmıyorlarmış, sizin anlayacağınız!