CEYLAN
@gazella
mama i'm in love with a criminal
Bugüne kadar düşünüyordum, şimdiyse hissedecektim.
Sayfa 237
Omg!?!?
Ortaklığımızın başlarında soluğumu kesen bir ayrıntı da şu olmuştu: Bir kitabı bitirdiğinde çöpe atıyordu. Çöpe! Ben ki her zaman kitaplara tapmışımdır! Bu basit hareket, felsefesinin özetiydi - yakında benim de felsefem olacaktı: Önemli olan tek şey eylemdir.
Hayatım boyunca depresyon hakkında tek satır bile okumak istemedim. Gerek yoktu, ben bu işin pratiğini yapıyordum.
Sayfa 212
En fazla duygusal sorun yaşayanlar genelde en güzel kadınlar olur ama bu konunun detayına girmeyeyim.
Marquis de Sade’ı okurken, Georges Bataille’ı sindirirken, Lautremont’dan alıntılar yaparken kendimizden geçiyoruz. Şüphesiz ilginç, hatta dâhi yazarlar bunlar, aksini iddia edecek değilim. Ama şu basit gerçeği unutmamak lazım: Övdükleri acımasızlık kitaplarının sayfalarında kalmalı. Gerçek hayatta bu tür eylemler çok can yakar. Nokta.