GBade
@gbade
“Onun varolmadığı yer ve zamanlarda bulunmaktan nefret ederim. Yine de ben hep giderim ve o, peşimden gelemez.”
164 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Ben,el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim
Sayfa 21
7/10
2022 9. kitabı
Donna Tart'ın kitaplarında ne zaman sona gelsem kitap daha da uzuyormuş gibi bir his oluyor. Saka Kuşu'nu okurken son 50 sayfa geçmek bilmedi diye yazmışım ve aynısını Gizli Tarih bitmek üzereyken hissettim. Bu iki kitabın bir diğer benzer yönü ise ikisinde de bir çok şeyin detaylandırılmış olmasıydı. Bu tarz detaylar çoğu zaman kitabı daha gerçekçi ve hayal edilmesi kolay kılsa da bazende gereksizce uzamasına sebep oluyor. Gizli Tarih her ne kadar ilgi çekici başlasa da ortalara doğru durgunlaşıyor ve en sonunda yeniden tempo kazanıyor. Kurgusu birden fazla unsuru barındırıyor diyebilirim. Her ne kadar arka kapak yazısı okuyucuya polisiye bir kurgu sunsa da içeriğinde bunu neredeyse hiç barındırmıyor desem yeri. Friends dizisi tarzı çok yakın 5 kişilik arkadaş grubuna ufak bir kasabadan gelen Richard'ın dahil olması ve olayları kendi bakış açısıyla anlatmasını okuyoruz. Bu arkadaşlar dizilerde gördüğümüz sıkı gruplar gibi sürekli birlikte vakit geçiriyor,birbirlerinin evinde yemekli davetler veriyor,bir an da çat kapı birbirlerinin evlerine geliyor,birlikte içiyor ve sadece Yunanca dersi alıyorlar. Baktığınız zaman gerçekten oldukça merak uyandırıcı ve çekici bir grup ve bu yüzdende grubun dinamiğini sevdim diyebilirim. Ama bir süre sonra olaylar aynı şekilde seyretmeye başladı. Derse girmeler,yemekli davetler,içki içmeler, partilemeler vs. Ancak asıl olay başladığı zaman bir şeyler hareketlenmeye ve merak uyandırmaya başladı. Kitabın 600 küsür sayfa ve küçük puntoyla yazılmış olması her ne kadar başlangıçta gözümü korkutsada dilini oldukça akıcı buldum. Bir kaç kısım dışında öyle abartılı ve yoracak bir anlatım yoktu. Ayrıca kitabın tahmin edilebilir bir sonla bitmemesini de beğendim diyebilirim. O kadar sayfa okuduktan sonra "Böyle olacağını biliyordum zaten." diye
Ölüler rüyalarımızda bize görünürler,çünkü bize kendilerini gösterebilmelerinin tek yolu budur; bizim gördüğümüz şey boş bir görüntü değil,çok uzaklarda bir yerde ölü bir yıldızın yaydığı ışıktır...
Sayfa 649
6/10
2022 8. kitabı
Bir zamanlar karısı tarafından aldatılan bir şah intikam almak ister ve her şafakta bir kızı öldürtür. Buna bir son vermek isteyen Şehrazad isimli genç kız gönüllü olur ve bu döngüyü kırmak için Şah'a masallar anlatmaya başlar ve bu masallar 1001 gece sürer. İşte bu kitabımızın çıkış noktası burası oluyor. Konuyu ilk okuduğumda oldukça heyecanlanmıştım çünkü oldum olası masalları severim ve yazarın nasıl bir uyarlama yaptığını da oldukça merak ediyordum. Daha önce Marissa Meyer'in masallardan uyarladığı Ay Günlüklerini serisini bitirip çok beğenmiştim ve yine bir masal uyarlaması görünce hemen okumak istedim. Başlangıçta oldukça güzel ilerliyordu fakat sayfalar ilerledikçe kısır bir döngü içine girildi. Bölümlerin çoğu bir kaç ufak değişiklik dışında kendini tekrarlıyordu. Açıkçası daha aksiyonlu ve merak uyandırıcı bir kitap bekliyordum. Bu rutine sarmanın dışında kitapta romantizm unsuru daha ön plandaydı ve bu da beklentilerimin arasında değildi. Ama dili oldukça basit ve okuması inanılmaz kolaydı. Ağır bir kitap okuduktan sonra ve Reading Slump dönemleri için oldukça ideal bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Aksiyonu ve heyecanı son 2-3 bölüme dağıtmışlardı ve sonu tabi ki ikinci kitaba davet çıkaracak şekilde bitti. 2.kitap serinin son kitabı olduğu için yazarın çok uzatmadan olayları bitireceğini ve 2.kitaba daha çok heyecan/aksiyon kattığını düşünüyorum.
