Evladının aklına, zekasına, olgunluğuna itimadı olanlar evlatlarının fena yazılmış romanlarını okumalarından bile korkmamalı, çünkü o fenalıkları kağıt üzerinde görmeleri daha iyidir. “Evladım fenalık ne olduğunu bilmesin” dememeli, “Fenalığın fenalık olduğunu öğrensin” demeli. Öğrenmeli ki ondan sakınsın ve nefret etsin. Yılanın ne olduğunu bilmeyen ve insank sokup zehirlediğini öğrenmeyen bir çocuk onu gördüğünde nakışlı, boyalı bir kırbaç zannıyla eline alıp onunla oynamak isteyebilir.