R
@gdles
63 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çağdaş insan, Huxley'in Cesur Yeni Dünya'da çizdiği tipe çok benzer: Karnı tok sırtı pek, cinsel yönden doygun, kişiliği gelişmemiş , çevresindeki insanlarla son derece düzeyli ilişkiler kuran, Huxley'in sıraladığı, "Birey hissederse toplum sendeler" ya da "Bugün sahip olabileceği eğlenceyi yarına bırakma", bir de hepsini bastıran, "Bugünlerde herkes mutlu", sloganlarıyla yönlendirilen kişidir o. Günümüzde insanların mutluluğu eğlenmeye dayanıyor, eğlenmenin altındaysa "almanın", tüketmenin doygunluğu yatıyor. Tüm dünya, ağzımıza layık büyük bir nesnedir; büyük bir şişe, büyük bir elma, büyük bir memedir. İnsan, ebediyen beklenti içinde ve ebediyen düş kırıklığı yaşayan bir emici olup çıkmıştır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Eğer gerçekten kendini seven bir annenin etkisini incelem şansı doğarsa, çocukların sevgi, neşe, mutluluk deneyimi kazanmalarına kendini seven bir annenin sevgisi kadar hiçbir şeyin yardımcı olmadığı görülecektir.
Anne, kendi özgeciliğiyle çocuğunun, sevilmenin ve karşılığında sevmenin ne demek olduğunu yaşayıp anlayacağına inanmaktadır. Ne var ki, özgeciliğin etkisi beklediklerinin karşılığı değildir. Çocuk, sevildiklerine inanan insanların mutluluğunu göstermez; sinirlidir, huzursuzdur, annesini memnun edememe, onun beklentilerine cevap verememe korkusu içerisindedir. Genellikle annelerinin yaşama karşı gizli nefretlerinin etkisi altındadırlar. Bunu net olarak anlamasalar bile sezerler ve sonunda bu nefreti özümserler. "Özgeci" annenin etkisi bencil anneninkinden pek farklı değilse de aslında annenin özgeciliği, onu çocuklarının eleştirisinden koruduğu için daha da sakıncalıdır.
Özgecilik sadece bir araz olarak hissedilmemekle kalmaz, çoğunlukla kişinin kendisine övünç payı çıkardığı bir kişilik özelliği olur. "Özgeci" insan "kendisi için hiçbir şey istemez, sadece başkaları için yaşar, kendine ilgi göstermediği için gururlanır." Digerkamlığına rağmen mutsuzluğuna, yakınları ile olan ilişkilerin başarısızlığına şaşırır.
Bencillik ve kendini sevme aynı olmak bir yana, birbirinin zıddıdır. Bencil kişi kendini çok fazla değil çok az sever, hatta kendinden nefret eder. Üretici olmamasının bir belirtisi olan bu kendinden hoşlanmama ve kendine ilgi göstermeme, onu boş ve huzursuz kılar. Böyle bir kişi mutsuzdur ve kendine bilinçdışı engeller koyarak, ulaşamadığı doygunlukları öfkeyle yaşamdan kopartıp almaya çabalar.