Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"öyle uçsuz bucaksız ki..."
simon başını salladı:
"olsun. gene de sağ salim döneceksin. yani ben öyle sanıyorum."
ralph'ın gerilen bedeni biraz gevşemişti. denize baktı, sonra acı acı gülümsedi simon'a:
"cebinde bir gemi var mı?"
simon da güldü, hayır dercesine başını salladı.
"nereden biliyorsun öyleyse?"
simon gene susunca, ralph ters ters konuştu:
"delirmişsin sen."
simon hayır demek için başını öyle bir salladı ki, kalın telli kara saçları bir arkaya, bir de yüzünü örtercesine öne uçtu:
"hayır, delirmiş değilim. senin sağ salim döneceğini sanıyorum sadece."
bir süre konuşmadılar. sonra ansızın, gülümsediler birbirlerine.
bir de kitaplar vardı. yatağın başucundaki rafa sıralanmışlardı. onları yerli yerine koymaya zahmet etmediğiniz için, iki üç tanesi sıranın üstünde yatay dururdu her zaman. sayfalarının kenarları kıvrılmış, çiziklerle doluydu kitaplar. topsy ile mopsy'yi anlatan yepyeni kalmış bir kitap vardı. iki kızla ilgili olduğu için hiç okumamıştı o kitabı.