gülay doğan
@gdogank
41 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·418 syf.·
2020 4. kitabı
okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabı ve kitabı pek beğendiğimi söyleyemem. belki de polisiye bana göre değildir ancak eleştireceğim bir konu var: yazar tüm karakterleri edebi şekilde konuşturmuş ve bu bana pek gerçekçi gelmedi. polisiye bir kitaba bu şekilde edebilik katılmaya çalışılmış olunabilir ancak hayatta herkes uzun ve betimleyici konuşmuyor. yine de romanın atıfta bulunduğu türkiye gerçekleriyle cesur bir roman olduğunu söyleyebilirim
Reklam
10/10
Beğendi
·2020 3. kitabı
benim en sevdiğim kitap hatta benim için en büyüleyici tablo bu kitap. Yaşar Kemal'le hikayem gariptir. ortaokulda öğretmenimin ince memedi okumadıysanız kendinize okur demeyin dediğini hatırlıyorum. ben de ince memedle başladım onu okumaya. sonra bi daha Yaşar Kemal okuyacağımı sanmıyorum dedim, pek benlik değilmiş. bi süre sonra tekrar gittim kütüphaneye ve yine bi Yaşar Kemal kitabı aldım. okudum. güzeldi ama yine dedim tekrar okumam yaşar kemal. benlik değil pek. sonra yine gittim kütüphaneye bi gün. yine gittim yaşar kemal kitabı aldım. fark ettim ki ben yaşar kemali özlüyorum. bu kitapla ona alıştım. onun bu usta yazarlığına alıştım ve hayran kaldım. büyüledi beni. olaylardan da ziyade betimlemelerin altını çiziyordum, önceden okumakta zorlandığım betimlemelerin. baş döndürücü bi resim okutuyodu bana yaşar kemal. incecik kitabı kaç ayda okumuşumdur bilmiyorum. tek paragraf, tek cümle de okusam doyuruyordu bu kitap beni. yetiyordu. böyle gözlem yeteneği ve böyle bir dil becerisi başka kimsede daha görmedim şimdiye dek. hikayesiyle de ağrı dağı efsanesi kalbimde bir ağrı :)
"Mizah, dünyamızı gülünç olmaktan kurtarır"·206 syf.·
10/10
Beğendi
·2018 32. kitabı
Nesin bu kitapta kendini çocukların yerine koymuş, mektuplaşan iki eski sınıf arkadaşı üzerinden çocukların gözünden bizi anlatmış. tüm ikiyüzlülüğümüzü çarpmış suratımıza gülmekten öldürürken. eğitim sistemini, söyledikleri ile fiileri bambaşka olan aydın diye bildiklerimizi, öğretmenleri, ana babaları, hepimizi anlatmış. "imamın söylediğini yap yaptığını yapma" felsefemizle çocuk yetiştirmemizi eleştirmiş. -öyle ya mizah en sert eleştiri biçimidir- ve tüm bunları öyle akıcı, doğal dille ; güzel örneklerle anlatmış ki.. çocuklardan önce bizler okumalıyız çünkü nesin bizlere ayna tutmuş. çocuklara hakettikleri değeri verelim diye. onları eleştiriyoruz, bir türlü memnun olmuyoruz onlardan; acabaa, onlar bizi nasıl görüyor ? çok mu doğru yapıyoruz her şeyi?
3/10
2018 6. kitabı
bu kitabi türkçeye neden çevirmişler ki ? kitabı alirken normal kitap gibi okumayacağımız, seçimlerimizle bölümlere gidip bu şekilde okuyacağımız fikri hoşuma gitmişti. merak ettim. aldım. ama sonrası hüsran. sana iki seçenek sunuyor ve belki de sana hiç olmadığın biri gibi davranıyor bu kitap. neden o iki seçenekle sınırlı kalalım ki ? ışte tam da bu yüzden çok saçma bi kitap okumuşum. zaten kültürümüze tamamen ters yani okuyacaksaniz bile o tercihleri hiç olmadığınız biri gibi davranarak seçmelisiniz. bu kitabi türkçeye çevirmeye gerçekten gerek var miydi diye sorgulamama bile sebep oldu.
