Kitabı bitirmeye mecalim kalmadı. Günlük, mektup tarzında yazılan kitapları sevmiyorum çok nadir denk geliyor beni içine çeken ve bu kitapta onu yakalayamadım. Zorla okumaya çalışıyordum ama yok aylardır bir milim ileri gitmiyor o yüzden zorlamaya gerek yok.
Kitapla ilgili yorumum ise ilk bölümde Van Gogh' un heyecan dolu bir anlatımı var. Gördüklerini duyduklarını çok heyecanlı anlatıyor. Daha sonra onay alamayan bir aşk, kötü giden işleri üst üste geliyor. Ressamın son halini az çok biliyorum, hayat dolu biriyken geldiği son nokta çok üzücü.
Şimdi tutturduğum yolu sonuna dek sürdürmek zorundayım; okumazsam, kendi bildiğim gibi çalışmazsam, hiçbir şey yapmazsam, aramaktan vazgeçersem, işte o zaman yok olurum. En acı yazgı olur benimki.
Ah, Theo; Theo, yavrum, bunu bir başarabilsem! Her elimi attığım işin bozulmasından dolayı yaşadığım korkunç bunalımı yenebilsem, kendi kendime yinelediğim, çevreden işittiğim ayıplamaları üstümden atabilsem, gerçek bir gelişmeye ulaştırabilecek fırsatı, gücü bulabilsem ve bulduğum yolda azimle ilerleyebilsem, babam da, ben de Tanrı’ya büyük bir şevkle şükredeceğiz!