Neslihan
@gece030
"...yaşam dikkatimi dağıtıyor.."
85 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kısa ve çok akıcı bir kitaptı.
Küçük bir kızın dilinden anlatılıyor. Ailesinin durumu olmadığı için -çünkü babası kumarda bazı mallarını kaybetmiş- ayrıca annesi bilmem kaçıncı çocuğa hamile ve o an için kıza bakacak durumları yok. Bu nedenle çocukları ölen bı ahbaplarına geçici olarak kızı emanet ediyorlar. İster istemez iki aileyi kıyaslıyor ve ilgisiz, sevgisiz büyüdüğü bir ortama yeniden dönmenin verdiği üzüntü ve boşluğu hissediyor.
Anlattığım özet kitaptan daha uzun oldu. Mini bir hikaye aslında kitap.
Reklam
Bahia'nın zenci rahibeleri asla koca istemiyor, erkeği sadece sevgili olarak kabul ediyorlar. Evlilik saygınlık veriyor ama özgürlük ve neşeyi yok ediyor.
"Kitap sever misiniz?" dedi. "Çok okur musunuz?"
"Savaş sırasında. Yapacak başka şey yoktu. Ama pek beceremiyorum. Başkalarının işine burnumu soktuğum izlenimine kapılıyorum hep... Saygısızlık gibi geliyor bana. Başkalarının mektuplarını açmak gibi bir şey..."
"Morelli," dedim, "dans edip sarhoş olan bu insanların dünyaya gelirken şansları varmış. Uşakları, dadıları, hizmetçileri olmuş. Yazlığa gitmişler, destekçileri olmuş. Ne güzel. İçlerinden hangisi sıfırdan, kümesten farksız bir avludan buraya gelmeyi becerebilirdi?"
Kitap ikinci dünya savaşından sonra yazılmış ve karakterler üzerinde savaşın buhranı hissediliyor; tabi bu yazarın psikolojisinden kaynaklı bir buhran. Yazar melonkolik bir anlatım tercih etmiş.
Konu olarak Roma'dan Torino şehrine terzi dükkanı açmak için gelen ana karakterin iç dünyasındaki ve etrafındaki kadınların, kişilerin yorgun yaşamını ele alıyor.
Yazar kendi iç halini Rosetta karakteri ile anlatmış ki karakterin intihar eylemini yine aynı şekilde kendisi gerçekleştirerek ölmüş.
Reklam