Birkaç gündür Bay Shevek ile uğraşıyorum.Kendisi fizik ile uğraşan bir bilim adamı.Mülksüzler kitabının ana kahramanı.Efenim Mülksüzler kuyusuna bende düştüm.Öyle okuyayım bitsin diye okunacak bir kitap değil.Zira birkaç geceme mâl oldu :)
Gelelim kitabın bende bıraktıklarına:
"Bir duvar vardı.Bütün duvarlar gibi iki anlamlı ve iki yüzlüydü.Neyin içerde neyin dışarda olduğu duvarın hangi tarafından baktığımıza bağlı."şeklinde duvar meteforu ile başlıyor kitap.Mülksüzler'de anlatılan duvar metaforu bana The Truman Show filmini hatırlattı. Romanın başında karşımıza çıkan duvar, ilk bakışta Anarres ile dış dünya arasındaki fiziksel bir sınır gibi görünse de, aslında çok daha derin bir anlam taşır. Bu duvar, insanların düşüncelerini, özgürlük anlayışlarını ve dünyaya bakışlarını sınırlayan görünmez engelleri de temsil eder. Anarres halkı kendilerini özgür kabul etse de zamanla kendi sistemlerinin oluşturduğu kalıpların içinde yaşadıkları görülür.
Benzer şekilde The Truman Show'da da Truman, özgür bir hayat yaşadığını düşünürken aslında başkaları tarafından tasarlanmış yapay bir dünyanın içinde yaşamaktadır. Filmin sonunda karşılaştığı duvar, yalnızca fiziksel bir engel değil, aynı zamanda onu gerçek hayattan ayıran zihinsel sınırların da sembolüdür. Hem Shevek hem de Truman, yaşadıkları dünyanın tek gerçeklik olmadığını fark ederek kendi sınırlarını sorgulamaya başlarlar. Bu nedenle her iki eser de insanın özgürlük arayışını, alışılmış düzeni sorgulama cesaretini ve duvarların ötesindeki hakikati keşfetme isteğini anlatır. Duvar, her iki eserde de dışarıdakileri içeri almaktan çok, içeridekilerin dışarı çıkmasını engelleyen bir metafor olarak karşımıza çıkar. Bu yönüyle Mülksüzler ve The Truman Show, insanın gerçek özgürlüğe ancak kendisine çizilen sınırları fark edip
Bu ne kitap mı ? Yoksa film mi??
Belki de ilk defa bir aksiyon gerilim içerikli bir kitap okudum. Doğrusu kitap mı okudum nefes nefese film mi izledim tam arasında bir noktadayım. benim için lezzetli bir kitap oldu ama mesela merak ettiğim noktalardan bir tanesi Türk yazarın yabancı kahramanlar seçmesi ve bazı yerlerde ciddi tanrının ispatına dair metinlerin olması. Beni rahatsız etmedi
tabii ki ama aklımdan bunu bir stratejik adım olarak mı yaptı diye düşünmeden edemedim. Bence şans verilmesi gereken kitaplar arasında bilmiyorum filmi yapıldı mı ama sinema da şans verilebilir gerçekten çok akıcıydı ve dediğim gibi bütün bir geceme kitaba verdim çünkü bitirmeden uyuyamayacagimı anladım:) kitapta çok vurucu nokta vardı ama en sonunda dona kaldım yani bu kadar vurucu bir son beklemiyordum kendi adıma hiç aklımda olmayana bir şekilde bitti şekilde bitti.
Kitap saf duyguların bir sesi gibi.
Başlarda birbirine söz veren dört kızdan bahsediyor ve sırayla her birinin liseye geçeme anlarını teker teker işliyor. Açıkçası hepsinin aynı liseye isteyerek gitmediğini düşündüm ama kitabın sonu tam bir ters köşeydi. Ozelliklede dayoon'un hikayesi...
4 kiz arasında gerçek hayatta olabilecek olaylardan bahsedilemesi, küsüp baristiklari konularin bile cok sıradan ve gercek hayyatn olması kitabı cok guzel bir hale getiriyor. Jeju adasında verdikleri sözü tuttular ve dostlukları daim oldu
Şiir sever kalpler hemen buraya
Yazardan okudugum 2. Şiir kitabıyla geldim.
Kitapta bulunan şiirler, adından da anlaşılacağı gibi, aşk, sevgi, fedakârlık ve karşılıklı ilişki dinamiği gibi konular etrafında yoğunlaşıyor. Bu kitapta da şairin duygusal dünyasına ve ilişkiler üzerine düşüncelerine samimi bir pencereden bakıyor.
Kitabın başlığı ise bir ilişkide verilen değerin, gösterilen sevgi kadar olabileceği fikrini güçlü bir şekilde vurguluyor.
Şairin, karmaşık ve anlaşılması zor imgelerden ziyade, duyguları doğrudan ifade eden, akıcı ve anlaşılır bir dili tercih etmesi okurken hiç zorlanmadan bizi içine çekiyor. Bana göre bu özellikle şiirle yeni tanışan ya da duygusal yoğunluğu arayan okuyucular için çekici bir unsur oluşu okuma şevkini arttırıyor.
Eğer sizde şiir okumayı seviyorsanız bu kalemle tanışmanızı tavsiye ederim "Yollarıma ferahlık çağırıyor sesin,
Koşar adım sevgisine gittiğimsin,
Kıvılcımın düştü bir kere bakışından kalbime,
Yanıp "sen,, diye diye kavrularak bittiğimsin.
.
Cümlelerimdeki sakinliksin,
Başımı rüzgarınla döndürenimsin ,
Karanlıkları def eder varlığın ,
Geceme serilen yıldız kümesidir gözlerin.
Gülüşünle açılır ruhumun bütün pencereleri,
Yüzündeki her kıvrımla,
Odalarıma huzur yayan güneşimsin..."
(Odamdaki huzur şiiri)
Sıkıntıdan, daralmaktan ve sıcaklardan nefes bile alamadığım bir gece vakti, yeni yeni tanıdığım birinin tavsiyesi olarak bu kitap aklıma geldi. İyi ki de gelmiş, iyi ki de tavsiye edilmiş. Okunmayı bekleyen kitap yığınının arasından çekip aldım ve bir oturuşta tamamladım. Güldüm, bolca güldüm. Düşünecek çok şey bıraktı ve düşünülmüş fakat sonuçlandırılamamış çok şeyi de tamamladı. Nefes alamadığım geceme nefes oldu. Teşekkürler 
Aylin Balboa iyi ki bu kitabı kaleme almış ve bizlere sunmuşsunuz.
Aylin Balboa iyi ki bu kitabı kaleme almış ve bizlere sunmuşsunuz.
En çok alıntı yaptığım ve onlarca şiire işaret koyduğum tek kitap. Almalı ve okumalısınız. Net!
"Ağlarsan, matemin yağar geceme,
Gülersen mehtabın doğar geceme,
Lâle devrin geldi gönül bahçeme,
Senden gayri çicek girmiyor Ayşen..."
Ruhun şad olsun, büyük şair! 
Cemal Safi
Cemal Safi