esra
@geceninyolcusu
25 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·511 syf.·
2020 7. kitabı
“NE İSTİYORSAN ONU YAP, yazıyordu sınırsız güce sahip İmparatoriçe’nin sembolünde. Ancak Bastian, bu cümlenin gerçekten ne ifade ettiğini, uzun ve zahmetli bir arayış sonucu öğrenecektir.”
Fantazya, dilekler üzerine kurulu, ilk bakışta tüm dileklerin koşulsuzca gerçekleşeceği yanılgısını sunan bir ülke. Hayatta, tıpkı Fantazya’da olduğu gibi, tüm dileklerin bir bedeli vardır. Bir sınavı kazanmak için, sınavdan önceki günlerde ders çalışırız. Fakat o günleri çalışmak yerinde eğlence ile geçirmek istiyorsak bu sefer kazanamadığımız sınavı bedel olarak ödemiş oluruz. Yani hayat her zaman bir seçimler yumağı. Önümüze çıkan yol ayrımlarından hangisine saparsak, diğerini kaybetmiş oluruz. Kitapta Bastian’ın dilekler karşılığında anılarını feda etmesi bu duruma işaret ediyor. İnsanlar da Bastian gibi “Ne istiyorsan onu yap.” cümlesinin gerçekten ne ifade ettiğini, uzun ve zahmetli bir arayış sonucu öğreniyorlar.
Kitabı Bastian’la birlikte okudum, okurken onunla aynı hisleri paylaştım. Bir okulun tavan arasında, battaniyenin altında Fantazya’yı dolaştım. Uğur ejderhasının sırtında hiçliğe bakarken, kulenin saatinin sesiyle irkildim. Kitapta, insanların hayallerinden kopması Fantazya’yı hiçliğe sürüklüyor. Tıpkı çocukluğun hayallerinden uzaklaşan yetişkinler gibi... Bu kitabı okuduktan sonra hiçliğe sürüklenen yetişkinlerden biri olduğumu fark ettim. Eski bir dostumu yeniden bulmuş gibi hissettim. Yıllar boyu hayal gücüne gerçeklik darbeleri indirmiş bir yetişkini oturduğu koltuktan bir uğur ejderhasının sırtına uçuruveren bu kitap, kim bilir bir çocuğun el değmemiş hayal gücünde ne etkiler bırakacaktır. Birçoğumuz büyürken düşlerimizi yitiriyoruz. Belki de çocuklarla aramızdaki en büyük farklardan biri bu. Ama hepimizin çocukluğu içinde saklı. Bu kitap için, benim
Puan vermedi·112 syf.·
2020 8. kitabı
“Zaten yalnız çocuklar ne aradıklarını bilirler,” dedi Küçük Prens.
Küçük Prens’i ilk defa 8 yaşımda, 2. sınıfın yaz tatilinde okuduğumu hatırlıyorum. O günden beri birkaç yıl arayla okumaya devam ettiğim bu kitabın her defasında benim için farklı bir dünyanın kapılarını aralaladığını söyleyebilirim. İnsana her yaşta farklı manalar ile tesir edebilen, her insanın kalbinde farklı bir yankı uyandırabilen yazarın düş gücüne hayran kalmamak elde değil. Farklı gezegenlerde bulunan farklı türde karakterler ve bu karakterleri Küçük Prens’in gözünden izlemek, okura bir çocuğun gözlüklerini takıyor ve hep beraber yetişkin dünyasına adım atıyoruz. Büyük bir titizlikle yürütülen birçok işin, rakamların, belgelerin hayatın özünden çok uzakta kalabildiğini görüyoruz. Hayatımızda sayılar kadar var olduğumuz, diploma sayısıyla, sertifika sayısıyla başarılarımızı ölçtüğümüz, sayıyı çoğaltmak uğruna manayı daralttığımız zamanlarda, Küçük Prens bize rakamları bir kenara bırakıp manaya dönmemizi öğütlüyor:
“Bu adam gülünç belki ama kraldan da, kendini beğenmişten de, iş adamından da, sarhoştan da daha az gülünç; hiç değilse işinin bir anlamı var. Fenerini yakınca bir yıldız doğdurmuş, bir çiçek açtırmış gibi oluyor. Söndürünce o yıldız, o çiçek uykuya dalıveriyor. Ne güzel bir uğraş; güzel olduğu için gerçekten yararlı.”
Puan vermedi·84 syf.·
2018 17. kitabı
"Babanız içerde şiir yazıyor diye çocuklarımı sessiz ağlattım." diyor Hatice Erbaş. Sonra vefat ediyor. Ardından gelen dizeler: "Ömür Hanım, Şahgülüm, Köroğlu'm... sana bir nefes olamayan şiirden de geçtim."
Eşinin ölümü üzerine.. Yaşıyoruz Sessizce.
