Lotte
@geceyesarilanay
La tristesse durera toujours.
Körlük1000Kitap
Toplumsal hayatın dengelerinin nasıl bir an da tepetaklak olabileceğini anlatan kitabımız, bize anların öneminden bahsediyor, anları saniyeleri önemsemediğimiz günlük rutinimizin içerisinde bir an da kör oluyoruz.Yazar ise bunun öylesine bir körlük olmadığını sürekli şöyle hatırlatıyor bembeyaz süt gibi bir körlük, bunu yinelemesinin altındaki neden şu olabilir mi?
Dışına kustuğu karanlıkla insanın içerisinin aydınlık bembeyaz kaldığını göstermesi, normalde içimizde tuttuğumuz karanlık yanımızı göstermeye çekindiğimiz çoğu şey ortadan kayboluyor, sanki bunu engelleyen gözlerimizin görmesiymiş gibi rûhumuz gözlerimizle beraber uçup gitmiş gibi.
İnsanın daha çok sosyalleştiğini bireyselliğin ortadan gittikçe kaybolduğunu bir binaya tıkılan insanlardan anlıyoruz .Normalde Empati duyacağımız insanca üzülüp yara alabileceğimiz anlar bile bir anda görmediğimiz için etkisini kaybediyor. İhtiras, şehvet, yalan ortalıkta kol gezerken bütün iyi güzel duygular anlamını yitiriyor, artık hiçbir şeyin önemi yok gece ve gündüzün öneminin kalmadığı gibi . Mertebelerin, isimlerin önemini yitirmesi gibi.Tek gerçeğin dokunduğumuz şeyler ve duyduğumuz sesler olması bize şunu demek istiyor olabilir. 'Kulaklarını tıkandığın herşeye artık kulak kesilmelisin, hissetmediğin bencilliğinle yaşadığın hergünün diyetini herşeye dokunarak ver..'
Bu bir ceza mı? yoksa bir ders mi ya da bir lütuf mu? okuyan ne hissederse işte oluyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyilik ve KötülükRoman
Bir kitap farklı açılardan farklı yorumlanabilir, ama bence sonunda yüz yüze gelen iyilik ve kötülüktü.
ve iyi haber iyilik kazandı.
ve kötü haber iyilik kaybetti...
İnsan bir trajedi yaşar, sonra o trajedi insanı ya iyi bir insana ya da karanlık bir canavara dönüştürür. İyi bir insan başına ne gelirse gelsin iyi kalabilendir, Karanlık canavarı, uysallaştırıp aydınlığa getirendir.
"Merhaba beyaz gemi, benim gelen!"Roman
Çocuk..isim verilmeyen sadece bir çocuk herhangi bir çocuk…Bir çocuğun gözünden hayata insanlara ,taşa, denize, gemiye bakıyoruz.
Çocuk hep umutla bakmak istiyor. Gemiye umutla bakıyor, taşa dost oluyor kötü olana dahi dua ediyor iyi şeyler olsun o da iyi bir insan olsun diye…
Çocuk yüreğinin her detayı o kadar ince işleniyor o kadar inanılmaz bağ kuruyor ki okuyucu, bazen siralçın otlarının arasında bulutlara bakarken buluyor kendini bazen o dağların yüceliği karşısında yalnızlığı hissediyor, yapayalnız…
Diyoruz kimse bu kadar kötü olmamalı kah diyoruz kimse bu kadar iyi olmamalı…Sadece çocuk yüreğini kaybetmemeli insan korumalı…
Hele o dinlediği hikayelere bütün kalbiyle inancı…evet sende inanıyorsun o beşik gelecek! o geyikle alageyik evet…evet o gemiye doğru süzülen balık olacak ve evet dürbünle bakmayacak, artık uzak olan bütün hayallerine…ya yazarın o muhteşem çocuk için söyledikleri “Sen bir defa parlayıp sönen yıldırım gibi yaşadın…”
“Çocuk vicdanı ise,insanlarda gelişen yeni bir hayatın belirtisidir.Bu da benim tesellimdir. “demiş yazar. Vicdan çocukluğumuzdan bize kalan en büyük armağan… gelişen, yeşerten, umut ettiren işte bu armağanı her daim koruyandır.