8/10
2026 84. kitabı
Gelgit
Başkarakterler: Sırma ve Aras
Konusu:
Sırma, babasının isteğiyle zorla evlendirilmektedir. Kendisi tanımadığı biriyle tabii ki evlenmek istemez. Ayrıca evlendirileceği kişi, 28 yaşında olmasına rağmen kendisini 6 yaşında zanneden ürkek bir çocuktur. Sırma ne yapsa da bu evlilikten kaçamaz.
Peki karşısında beklediğinden çok farklı birini bulan Sırma ne yapacaktır? Bu evlilikte Sırma ve Aras birbirlerini sevebilecekler mi?
_______________________________________
SPOİLER OLACAK!
Öncelikle kapak tasarımından her şeyine kadar çok güzel ve ince düşünülmüş bir kitap. Çok beğendim. Kitabı bitirdikten sonra ön kapaktaki detaylar benim için daha bir anlam kazandı; kitap kapağındaki o uçurum ve orada duran küçük erkek çocuk...
Hikayesinin farklılığı yüzünden başlamıştım bu kitaba aslında. Çok hızlı okudum, bir çırpıda bitirdim.
Bazı kısımlar vardı ki oralarda olaylar kafamda tam olarak canlanamıyordu. Birden karakterler geliyor, olay garipleşiyor; buralar haricinde kitabı genel olarak sevdim.
Aras'ın o acısı kalbimi sızlattı. 28 yaşında olmasına rağmen 6 yaşında sıkışıp kalmış bir çocuk... Hele abisi geri döndüğünde onu aynı yaşta bulsun diye 6 yaşında kaldığını öğrendiğimde içim sızladı. Oysa abisi, o büyümemesine rağmen büyümüş ve doktor olmuş. Aras gerçekten çok daha iyilerini hak ediyor.
Sırma'ya gelirsek; babası tarafından ihanete uğramış, istemediği biriyle evlendirilmiş. Babasının bunu neden yaptığını öğrenmesine rağmen onu affetmemesi çok iyi oldu. "Kızım ölmesin" diye onu ölümden beter etmek bu. Belki Aras iyi biri olmayacaktı. Zaten babası kızını yaşatmak istemiş ama Aras'ın babasının planları bambaşka. Bunca şeye rağmen Aras'ı bırakmamasını takdir ediyorum.
Umarım birlikte mutlu yaşarlar.
Yazarımıza da bundan sonraki işlerinde başarılar
Alice Feeney yine ters köşeleriyle dolu, okuru son sayfaya kadar diken üstünde tutan bir roman yazmış. Daisy Darker, klasik bir kapalı oda gizemini gotik bir atmosferle birleştirirken, aile sırlarının ne kadar yıkıcı olabileceğini de gözler önüne seriyor.
Hikâye, yıllardır birbirinden uzak yaşayan Darker ailesinin, ninenin 80. yaş günü için gelgit adasındaki evlerinde bir araya gelmesiyle başlıyor. Gelgit yükseldiğinde dünyanın geri kalanıyla bağlantılarının kesilmesi zaten başlı başına tedirgin edici bir ortam yaratıyor. Fırtınanın ortasında bir ölüm gerçekleşince gerilim giderek artıyor ve herkes birbirinden şüphelenmeye başlıyor.
Kitabın en sevdiğim yanı atmosferi oldu. Deniz Camı adlı ev, yükselen sular, dışarıdaki fırtına ve içeride biriken gerginlik öyle başarılı anlatılmış ki kendimi adada mahsur kalmış gibi hissettim. Her karakterin sakladığı sırların yavaş yavaş ortaya çıkması merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. Bir bölüm daha okuyayım derken sayfalar hızla akıp gidiyor.
Daisy karakteriyle ilgili ayrıntılar ve aile üyeleri arasındaki kırgınlıklar da hikâyeyi sadece bir cinayet romanı olmaktan çıkarıyor. Aslında kitap, bir ailenin yıllarca görmezden geldiği gerçeklerle yüzleşmesini anlatıyor. "Şeytan aslında görmemiş gibi yapan gözlerdi ve duymamış gibi yapan kulaklardı." cümlesi kitabın ruhunu çok güzel özetliyor. Çünkü burada kötülük yalnızca yapılanlarda değil, sessiz kalınanlarda da gizli.
Final kısmına geldiğimde gerçekten şaşırdım. Uzun zamandır bir polisiye beni bu kadar hazırlıksız yakalamamıştı. Geriye dönüp düşündüğümde ipuçlarının aslında gözümün önünde olduğunu fark ettim ama yazar bunları öyle ustaca saklamış ki son ana kadar tabloyu göremedim.
Gerilim, gizem ve aile dramını bir arada okumayı sevenler için Daisy Darker kesinlikle tavsiye
Reklam
Venedik Taciri
Kitapta şiirsel değişik bir dil var. Merhamet , adalet, aşk gibi duyguları sorguluyor. Bir Yahudi, Antonia’ya borç karşılığı Antonio’nun etinin yarım kilosunu keseceğine ilişkin sözleşme imzalatıyor ve bununla ilgili bir mahkeme var. Diğer tarafta da babası tarafından üç kutu tercihi ile evlenmeye mahkum edilen bir kız var. İki kurgu mahkemede birleşiyor. Kurgusal olarak ve olayların akışı açısından başarılı bir eser olmakla birlikte bugünden dilini incelerken insan biraz yapaymış gibi hissediyor.
Alıntılar:
“Eğer sevginin buraya gelmene yetmiyorsa, bu mektubu dikkate alma.“
ANTONIO : “Lütfen, Yahudi ile tartışmayı bırak.
Kumsala gidip gelgit dalgalarına "Bugün fazla yükselme," desen daha iyi;
"Kuzusunu yiyip niye anasını meletiyorsun," diye
Kurda sorsan daha iyi.”
“Meyvenin en zayıfı erken yere düşermiş.”
“ Merhamet adaleti yumuşattığı zamanDünyasal güç tanrısal güce yaklaşır.”
“Zorlama yoktur merhametin özünde.Cennetten yağan ferahlatıcı yağmur gibidir
Süzülür gelir aşağıya, yeryüzüne.
İki kez kutsanmıştır: Hem verene hem alana rahmettir.
O kudretlerin üstünde en büyük kudrettir.
Tahttaki kralı tacından daha çok yakışır.”
“Kendi yetkinizle yorumlayın. Doğru bir şey yapmak için azıcık yanlış yapın.”
Shylock Antonia’nın etinin kesilmesi için “Balık yemi olarak kullanılır hiç kimseye doyurmasa bile, intikamımı besler,” diyor. Kitaptaki boşluklar:
1. Yarım kilo et kesip de kan gelmemesi gerekliliği nedeniyle Antonia’nın affedilmesi çok saçma. Bu düğüm böyle çözümlemeliydi. Sonradan canı kasıt için Shylock’a ceza veriliyor. Baştan bu söylenmeliydi.
2. Oyunun sonunda, Antonio’nun gemilerinin aslında batmadığını bildiren mektup Portia’nın eline nasıl geçtiği tam olarak açıklanmaz.
O dönemde perukların büyük bir kısmı ölen insanların saçlarından yapılmış. Bu
Gelgit - Yeniden Uyanış ~ Su Akar
.
İlk andan itibaren tasarımı ve konusuyla kalbimi çalan Gelgit, şimdi de karakterleri ve olay örgüsüyle kalbimi çaldı!
Yeni bir yazar, yeni bir kalem ve bebek gibi karakterler vardı arkadaşlar! Aşık oldum Normalde “bebek gibi seven erkek karakter” derim ya, şimdi kendisi bebek gibi erkek karakterimiz vardı
Sırma, babasının ihanetiyle kendini zoraki bir evliliğin içinde bulmuştu. Hem de kocaman görüntüsünün ardında hâlâ 6 yaşında kalmış, kendisini 6 yaşında sanan bir adamla. Aras’ın babası ile kendi babasının aldığı bu karar tam anlamıyla fiyaskoydu ve Sırma kaçmak için elinden geleni yapacaktı. Ta ki Aras ile karşılaşıp onun gözleriyle buluşana kadar…
Aras’ın masumiyeti, kayıp tarafı ve dünyaya gözlerini yeni açan hâli kalbime çok ama çok dokundu Bir şeylere korkarak yaklaşan, geçmişin hayaletiyle mücadele eden ve korkulu bakışlarla etrafa bakan Aras, Sırma ile birlikte adım adım gerçek hayata dâhil olmaya başlıyor. Peki Sırma ve Aras ne olacaktı? Kurtarıcı, kurban, eş, bakıcı ya da sayamayacağım kadar çok sıfattan biri mi?
Bu ikiliye aşık oldum! Sırma’nın tüm bu yaşananların ortasındaki kararsızlıkları, bazen sinirlenip bazen de Aras’ın masum bakışlarına karşı koyamaması öyle doğal, öyle insaniydi ki. Bazen kararları beni çıldırtsa da onu çok iyi anladım. Aynı şekilde arkadaşları ve ablasının tavrı da fazlasıyla gerçekçiydi. Tabii Cenk ve Aras arkadaşlığına kalbimi bıraktığımı itiraf etmem gerekiyor.
Diğer tarafta Aras Gameboy’unu yanından ayırmadan Sırma ile birlikte hayata gözlerini açması, yaşadıkları ve finale yaklaştıkça dağılıp sonrasında toparlanmasını okumak çok etkileyiciydi.
Yaralı erkek karakter temasını çok seviyorum ama Aras bambaşka bir mevzuydu dostlar Hissettiği duyguları bir yetişkinden daha net ifade eden, bebek
Bu sadece bir aşk hikâyesi değil, iki insanın birbirinin yaralarını sarma hikâyesi...
Bazen kötü olarak gördüğümüz şeyler, aslında hayatımızda başımıza gelen en güzel şeyler olabilir. Sırma ve Aras'ın hikâyesinde de tam olarak bunu gördük. İlk bakışta Sırma, Aras'ın şansı gibi görünse de aslında Aras da Sırma'nın şansı oldu.
Birbirlerini iyileştiren, büyüten ve değiştiren bu hikâyeyi büyük bir keyifle okudum. Çok güzel bir kitaptı ve severek okudum.
Ahhh bu kitap hem kalbimi pır pır ettirdi hem de beni mahvetti. Gelgit Yeniden Uyanış, yazarın ilk eserini olmasına rağmen yazım bakımından gayet başarılı bir kitap olmuştu. Özellikle karakterlerin duygularını okuyucuyu iyi bir şekilde aktarmıştı. Hikayede Sırma'yı anladığımız gibi Aras'ı da anlamamızı sağlamıştı ki Aras karakterinin özel durumundan kaynaklı çekincelerimi de aşmamı sağlamıştı.
Aras ve Sırma arasındaki bağ hızlı bir şekilde gelişse de onları birlikte okumak çok zevkliydi. Aralarındaki ilişki benzersizdi bana göre. Sadece ikinci kitapta şunu istiyorum. Sırma'nın ilk andan Aras'la aralarında böyle bir bağ oluşmasının nedeni ne? Çünkü orası biraz boş kalmış gibi hissettim.
Reklam
Reklam