"Kime sorsam 'aile limandır' diyor; oysa benim bütün gemilerim o limanda battı. Bugüne kadar neye niyet etsem, neyi yürekten istesem hep bir 'aile' duvarına çarpıp geri döndü. Meğer benim en büyük gurbetim, kendi evimin koridorlarıymış. Herkes dışarıdan kaçıp eve sığınırken, ben bu evin yaralarından hangi uzak diyara kaçacağımı şaşırdım. Hiçbir şey mi gönlümce olmaz bir insanın? Olmadı işte; çünkü ne zaman çiçek açmaya kalksam, köklerimi bizzat onlar kesti."
Tekrardan çocuk olmak isterim.
Tekrardan çocuk olmak isterim
Ayakkabılarım hiç kirlenmemiş.
Yanaklarım sadece güneşten kızarmış, kimse vurmamış.
Kendi yemeğimi bulamamışken bir bebeğe bakmamış.
Tekrardan çocuk olmak isterim
Islak kâğıttan gemilerim çöpte kurumamış,
Küçük kollarımla annemi yerden almaya çalışmamış.
Onun yaşlarını silip kendi yaşlarımı boğazıma akıtmamış.
Tekrardan çocuk olmak isterim.
Yaz akşamlarında çilekli kısa kollumla pişmanlıktan ağlamamış.
Bahar gelirken badem çiçeklerini saçlarıma takmış.
Bir sabah uyanıp kırmızı bir çift ayakkabıya gönül bağlamış.
O ayakkabılara güzel isimler takmış.
Tekrardan çocuk olmak isterim.
Gecenin yarısında pencere kenarında uyuyakalmamış.
Sabah erkenden uyanıp kahvaltıya geç kalmamış.
Yola koşarak çıkıp "ben seni çok özlemiştim" diyip sesimi kısana kadar ağlamamış.
Tekrardan çocuk olmak isterim.
Çiçek dolu bahçede gönlümce uzanıp,
Patlak topumla bisikletimi alıp,
Bu alemden uzaklara gitmek isterim.
-Mari
Bir Sabah uyanacam gemilerim
Salih’i selamette ulaşmış
İçim deniz deniz dışım liman…
Gemiler
Bugün gemileri yaktığım bir gün olsun. Doğrusu dün yaptım bunu ve bugün külleri izleyip huzur buluyorum. Bazı bahçelerin, tarlaların da yakılması gerekir ya öyle bir zorunlulukla yaptığım, beni ölesiye zorlayan zamanların sonunda bitmiş olmasını ümit ediyorum. Dua ediyorum.
Karadeniz’de gemilerim batmadı, Karadeniz’de gemilerimi yaktım.
Okyanusun ortasında,
Bir dalga misali,
Tamamlanmayı bekleyen,
Hayallerim var benim,
Öylesine mavi,
Öylesine virane…
Geçmişin aynasında,
Umudun yol aldığı,
Sevdamın bin olduğu,
Kocaman gökyüzüm...
Dağları, tepeleri aşan
Dopdolu geleceğim
Var benim!
Kalbin uzak,
Dalgın, miskin limanlarında,
Coşup şırıl şırıl akan,
Yürüyen gemilerim...
Derdimle yoğrulan,
Uçurtmama takılan,
Güneşim var benim!
Bulutların ötesinde,
Her yana ışık saçan,
Işıl ışıl deryalarım,
Ayım, yıldızlarım,
Kimi zaman gürül gürül
Kimi zaman da,
Sessizlikte büyüyen,