İşte, dizi dizime değercesine yakınımda, sıcak, düşünen bir adam oturuyor; insanları kendilerine olan ilişki derecelerine göre emin bir tavırla sıraya diziyor. Yargılamak, karar vermek gücü olan bir şeyler, ya da bana gerekli olmayanları gölgelendiren bir şeyler var. Bu, sonsuz düşünce kasırgasının hazinesi, anlaşılması imkânsız karışık yaradılışta bir varlık... Ona nasıl davranırsam davranayım, o bizzat benim bir parçamdır, bende, varlığımın bir yerinde yaşayıp duruyor. Onu düşünüyorum, ruhu ruhumla karışıyor. Yarın, büsbütün yok olacak, büsbütün; kafasının ve kalbinin içindekilerle, güzel gözlerinde okuyabildiğimi sandığım her şeyle yok olup gidecek... O kaybolunca, beni hayata bağlayan canlı bağlardan biri de kopmuş olacak... ve ancak anısı kalacak... Bu anı, daima bütünlüğünü koruyarak, daima içimde kalacak... ölümlü vücuda gelince, o kaybolup gidecek.
Sayfa 329 - Yordam Kitap
İnsanlar saçma sapan şeyler için yaşamazlar... İnsanlar bir tohumdur. Başaklanmaları ve meyve vermeleri gerekir.
Sayfa 151 - Yordam Kitap
Kitapların anlattığı şeyler, gerçek hayattan hoş bir biçimde ayrılıyordu. Gerçek hayat, gittikçe çekilmez bir hal alıyordu.
Sayfa 123 - Yordam Yayınları
Yeryüzünde her şey geniş ve gürültülüydü. Ben ise, bugüne kadar, bodrumdaki bir fare gibi yaşamıştım.
Sayfa 110 - Yordam Kitap