Jan Agir

Jan Agir
@georgesperec
Nevermore...
239 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
20 Kasım 1966, BEN EZELÎ BİR MAĞLUBUM
Mektuplarını üzülerek okudum. Sen ki son liman, son ümit, son dost, ilk ve son sevgilisin. Sen ki yıldızım, sen ki annem, sen ki çocuğumsun. Acılarımla hırçınlaştığına üzüldüm. Istıraplarım çok mu
Sayfa 88 - İletişim Yayınları
Edebiyat
Jan Agir
8 yıldır arayla açıp okuyorum, hâlâ aynı duyguları hissediyorum. Zaman karşı direnç dedikleri şey bu olsa gerek...
Reklam
İnsanın doğasına saldıran, onun bütün gücünü tüketen, bir daha da kendine gelmesini engelleyen ölümcül bir hastalık, şansı yoksa, kişinin yaşamın alışılmış akışına dönmesini engeller.
Sayfa 76 - Ayrıntı Yayınları
Edebiyat
C. isimli okura yanıt verildi
Jan Agir
Ben de aynı şekilde dedim😂 harika cümleler var kabul ama pek etkilendiğimi söyleyemem. Wether sendromu yaşamadım.
BU KADAR GÜZEL ANLATILABİLİRDİ...!!!
Çağımızda ,diyordu Marx,”Herşey kendi karşıtını da içinde bulunduruyora benziyor. Bakıyoruz, insan emeğini kolaylaştırmak, daha verimli kılmak gibi olağanüstü bir yeteneğe sahipolan makineler, onlara güçsüzlük ve açlık getiriyor. Bugüne kadar bilinmeyen yeni zenginlik kaynakları, kimbilir nasıl, acayip ve sırrına erilmez bir sihir ve kerametle yoksulluk kaynakları halini alıveriyor. Tekniğin zaferleri, sanki ahlak çöküntüsüyle ödeniyor. Adeta, insanlık doğaya egemen oldukça, insan insanın, yada kendi aşağılıklığının kölesi oluyor... Hatta bilimin saf ışığı bile ancak bilgisizliğin karanlık zemini üzerinde parlıyabiliyora benziyor. Bütün buluşlarımız ve bütün ilerlemelerimiz şu sonuca varacakmış gibi görünüyor : Maddi güçler, düşünce hayatına sahiptir ve düşünce yönünden yoksun edilen insan hayatı basit bir maddi güç derecesine inmiştir”
Sayfa 316
Jan Agir isimli okura yanıt verildi
Jan Agir
Nihai bir sonu olmayan yollar...
BU KADAR GÜZEL ANLATILABİLİRDİ...!!!
Çağımızda ,diyordu Marx,”Herşey kendi karşıtını da içinde bulunduruyora benziyor. Bakıyoruz, insan emeğini kolaylaştırmak, daha verimli kılmak gibi olağanüstü bir yeteneğe sahipolan makineler, onlara güçsüzlük ve açlık getiriyor. Bugüne kadar bilinmeyen yeni zenginlik kaynakları, kimbilir nasıl, acayip ve sırrına erilmez bir sihir ve kerametle yoksulluk kaynakları halini alıveriyor. Tekniğin zaferleri, sanki ahlak çöküntüsüyle ödeniyor. Adeta, insanlık doğaya egemen oldukça, insan insanın, yada kendi aşağılıklığının kölesi oluyor... Hatta bilimin saf ışığı bile ancak bilgisizliğin karanlık zemini üzerinde parlıyabiliyora benziyor. Bütün buluşlarımız ve bütün ilerlemelerimiz şu sonuca varacakmış gibi görünüyor : Maddi güçler, düşünce hayatına sahiptir ve düşünce yönünden yoksun edilen insan hayatı basit bir maddi güç derecesine inmiştir”
Sayfa 316
Jan Agir
vive la commune